3xKlan:

x2Życie człowieka jak w lesie płynie rzekaTak cicho, nierówno pokonać musi łzyMatek płaczących przedwczesnym zgonemDzieci swych dzieci swychCzasu trochę minęło, gdy człowiek się urodziłCzłowiek o którego w tym kawałku chodziNasze ręce unieśmy wysoko do góryDedykacja, która wzniosłaTo życiu może sprostaćBy bez problemów przez to gówno przejśćTen chyba jest Bogiem albo wysłannikiem piekiełSprzedającym dusze młodych ludziJa muszę wreszcie pokonać toPokonać ten strach, pokonać to zło...Więc słyszysz, nie widzisz, ale dobrze o tym wieszŻe są tacy ludzie zabierani przez śmierćWłaśnie wtedy, gdy życie ich nabiera barwyW jasnym słońcu własna przyszłość w ich oczach lśniTak nagle z niczego ktoś puka do drzwi twych myśliTo pytanie dlaczego przedwcześnie giną ludzie niewinnix4Życie człowieka jak w lesie płynie rzekaTak cicho, nierówno pokonać musi łzyMatek płaczących przedwczesnym zgonemDzieci swych dzieci swychFotel, TV, gołe ściany i tyNa fotelu wygodnie jak na łące swobodnieLądujesz w myślachOtchłań - tęsknota, spokój - nienawiśćChciałbyś zabić tego kto zabrał przyjaciela twegoKażdego w każdej chwili podobny czeka losTwój krok odbijany jest w echu samotnościTowarzyszem twego życia jest wędrownik przeznaczeniaOn czeka na zły krok by zmienić życia tokRzuci twą duszę w otchłań zapomnieniaBo rytmy pokusy zagłuszają serca rytmPodejdźmy trochę dalej, co dzieje się z nimPo prostu więcej nie usłyszy już nasZginał przedwcześnie, upłynął mu czasx2 Życie człowieka jak w lesie płynie rzekaTak cicho, nierówno pokonać musi łzyMatek płaczących przedwczesnym zgonemDzieci swych dzieci swych