AnQa Songwriter: Rzym kiedyś spłonął

Koloseum stało cicho, choć pamiętało krzyki.
My pod nim dwie sylwetki, tanie kieliszki.
Mówiłaś, że to wstyd pić pod ruiną,
Ale każdy gladiator chciałby być tu dziewczyną.
Śmiałaś się że imperium mogło paść przez miłość,
A ja, że każde pada, gdy traci tę jedyną.
Mówiłaś, że uciekasz od codziennych wojen,
A ja, że przy tobie każdy konflikt to jest rozejm

Spojrzenie jak zaklęcie i błogosławieństwo,
Moje myśli czarne jak podwójne espresso.
Jeżeli Rzym ma znowu spłonąć, to od iskry między nami.
Nerona z nami nie ma, jest dziewczyna z zapałkami.

To miasto nie spało, ono nami oddychało.
Byliśmy tej nocy wieczni, byliśmy jak jedno ciało.
A jeśli imperia wciąż się będą kruszyć w pył,
To ogień tej nocy w nas naprawdę żył.

Rzym kiedyś płonął, a dziś płoniemy my,
W ogniu naszych spojrzeń i w ogniu dotyku.
Te chwile są piękniejsze niż najpiękniejsze sny.
Teraz wznieś mnie wyżej nad ostatnie wzgórze Rzymu.

Rzym kiedyś płonął, a dziś płoniemy my,
W ogniu naszych spojrzeń i w ogniu dotyku.
Te chwile są piękniejsze niż najpiękniejsze sny.
Teraz wznieś mnie wyżej nad ostatnie wzgórze Rzymu.

Twoje usta czerwone od szminki lub od wina,
Tonąłem w nich powoli, cudem była każda chwila.
I twój drżący oddech, nikt tak przy mnie nie oddychał.
Rzym był świadkiem naszych wyznań przy Piazza Argentina.

Każda chwila między nami stawała się legendą.
Co ty ze mną robisz? Doprowadzasz do obłędu.
Cierpki smak wina tak jak nasze słowa,
Możemy toczyć wojny by godzić się od nowa.

Gubię się w twoich dłoniach, w nocy odnajduję spokój,
Jakby duch gladiatora w końcu dotarł do domu.
Patrzył na nas z kopuł, z murów i balkonów,
Zachowa tę historię nie mówiąc nic nikomu.
I teraz już wiem, że gdy miną lata
I marmur się skruszy pod ciężarem tego świata,
To jedno spojrzenie tam, pod niebem Rzymu,
Będzie we mnie krzyczeć głośniej niż tysiące hymnów.
Jeśli miasto patrzy, to niech patrzy w ogień,
Bo tej nocy całe imperium znowu spłonie.

Rzym kiedyś płonął, a dziś płoniemy my,
W ogniu naszych spojrzeń i w ogniu dotyku.
Te chwile są piękniejsze niż najpiękniejsze sny.
Teraz wznieś mnie wyżej nad ostatnie wzgórze Rzymu.

Rzym kiedyś płonął, a dziś płoniemy my,
W ogniu naszych spojrzeń i w ogniu dotyku.
Te chwile są piękniejsze niż najpiękniejsze sny.
Teraz wznieś mnie wyżej nad ostatnie wzgórze Rzymu.