Bas Tajpan - 40.000 lat

40 000 lat w babilońskiej niewoli Nie ma we mnie wspomnienia które nie boli!Wychodzę stąd, nie zostanę ani chwili dłużej!Popłynę moją łodzią przez sztormy i burze.Kobiety Babilonu nie mają duszy, ni serca Tu każdy polityk to narodowy morderca Co mi dał Babilon? Cierpienie i nienawiść!Zamiast miłości poznałem zazdrość i zawiść Nauczyłem się tego, że mam siebie nienawidzić Nauczył mnie tego, że siebie mam się wstydzić Po co mam tu zostać? Ile jeszcze mam czekać?Wychodzę stąd! Nie będę dłużej z tym zwlekać!40 000 lat w babilońskiej niewoli Nie ma we mnie wspomnienia które nie boli!Wychodzę stąd, nie zostanę ani chwili dłużej!Popłynę do domu przez sztormy i burze.Tu władcy niewolników pchają na rzeź swoje armie Ludzie zachowują się jak wygłodniałe harpie Tu miłość to cierpienie, to jak to ma wyglądać Nikt nic nie daje, za to każdy chce żądać!Więcej, więcej coraz więcej chce mieć Zamiast uśmiechu w ręku okrwawiony miecz Negatywna wibracja, ciężka jak burzowa chmura Szare serca, szarych ludzi w szarych chmurach!40 000 lat w babilońskiej niewoli Nie ma we mnie wspomnienia które nie boli!Wychodzę stąd, nie zostanę ani chwili dłużej!Popłynę moją łodzią przez sztormy i burze.Jah moją lampą-ja płynę za jej światłem Babilon to wampir - jego intencje odgadłem!Do Syjonu idę! Zabrany czarną gwiazdą Droga jest prosta - ja prosto idę nią!Nie cofam się już, ja nie patrzę za siebie Nie idę do nieba, bo ja już jestem w niebie!Książę Immanuel-pasterzem do Syjonu Bosy, ale dumny wychodzę z Babilonu!40 000 lat w babilońskiej niewoli Nie ma we mnie wspomnienia które nie boli!Wychodzę stąd, nie zostanę ani chwili dłużej!Popłynę moją łodzią przez sztormy i burze.40 000 lat w babilońskiej niewoli Nie ma we mnie wspomnienia które nie boli!Wychodzę stąd, nie zostanę ani chwili dłużej!Popłynę do domu przez sztormy i burze.