evelina ross: Dałabym co mam

Pamiętasz, jak poszliśmy na Paryską?
W ogóle, co to był za dzień, świeciło słońce, wiatr stał w miejscu
Tak jak lubię, zresztą wiesz
Myślałam, że mam wszystko, ale wtedy
Ale wtedy pierwszy raz powiedziałeś do mnie brzydko
A potem znowu było miło, kochałeś mnie jak nikt
I nagle w sobotę na zabawie, zawodowo, jak z nut
Skłamałeś w pewnej sprawie
Chciałabym się przesłyszeć, odzobaczyć, nic nie widzieć
Nie wiem, po co to wszystko mówię
Może bo... bo chciałabym być dla Ciebie początkiem i końcem?
Słyszałam to w jakiejś piosence

Ale Ty, ale Ty
Chyba lubisz, kiedy lecą moje łzy
Ale Ty, ale Ty
Tobie nigdy za nic tu nie będzie wstyd

Dałabym, co mam
Byle nie dać drugich szans, byle nie dać drugich szans
Dałabym, co mam
Byle nie upychać ran, byleby zachować twarz
Dałabym, co mam

Ty wiesz, jak bardzo nie lubiłam, kiedy paliłeś papierosy
Pamiętam ten bezczelny wzrok, dlaczego zawsze byłeś tak pewny siebie?
Szczerze mówiąc, tylko czekałam, aż Cię to zgubi
Ty na bok czesałeś włosy, a ja czułam niedosyt
Ciężko to przyznać, bo Ty w ogóle nie zasługujesz na dobre słowa, ale
Ale leczył mnie Twój dotyk i ledwo to pamiętam
W sumie wiesz co, w sumie mogę nawet przestać
No nie no, ja nie mogę poświęcać życia na rozmyślanie o Twojej anielskości, która, jak wiemy, jest fikcją
Cóż, dziwnie boli, kiedy patrzę na stare zdjęcia

Ale Ty, ale Ty
Chyba lubisz, kiedy lecą moje łzy
Ale Ty, ale Ty
Tobie nigdy za nic tu nie będzie wstyd

Dałabym, co mam
Byle nie dać drugich szans, byle nie dać drugich szans
Dałabym, co mam
Byle nie upychać ran, byleby zachować twarz
Dałabym, co mam

Dałabym, co mam
Byle nie dać drugich szans, byle nie dać drugich szans
Dałabym, co mam
Byle nie upychać ran, byleby zachować twarz
Dałabym, co mam