Finu: Paranoje

Nie byłoby mnie gdyby nie było jej
Ja zapewniam Cie że zapętlam sie
Kiedy nie ma nie ma nie ma nie ma nie ma jej
Mętlik pędzi we mnie dziwne stany
Mętlik sprawia ze jestem pojebany
To na bani mam wyryte dzwieki litery i obrazy
Nie wymarze tego wrzątek, nie pomoga jej układy
Stany stary to mam takie ze o rany!
Nie wiem co jest ze mną nawet nie moge się spalić
To na nic bo na nic reaguje mój organizm
Odbija się w bani jakiś konflikt z myślami
Zmyślam, pewnie jakąś wkrętke wkręcam
Siedze tutaj sam i sam sie nakręcam
Popełniam zbrodnie i znów ją powtarzam
Zabijam się w myslach gdy myśli odnawiam
Znów tu jesteś ja znów siedze sam
I znów na mnie patrzysz, patrzysz tam
Tam co tam jest tam nie wiem sam tam
Znowu ten stan mam wokół pustych ścian
Można by powiedzieć że już chyba nieistnieje
Bo nie szukam sensu w tym co sie dzieje
Wiatr to rozwieje może mam tą nadzieje
Sam już nic nie wiem bo siedzisz Ty obok
A przecież nie ma tu Ciebie
Wizje które generuje sobie w głowie
Wszystkie mają jedną wspólną osobe
To powiem, albo nie, nie powiem im o Tobie
Bo nie wiem czy to prawda, czy to paranoje
Co to jest za jazda, nie wiem czy to prawda
Jeśli to nieprawda to co to jest za jazda
Bajka kiedy moge Ciebie tu poczuć
Jedyna prawda to głębia Twoich oczu
Szukam siebie tam, szukam siebie tam znowu
Wdycham ten stan jak wdycham dobry staf
Trzymam Cie w płucach, nieoddam Cie światu
Trzymam Cie tam bez zbędnych schematów
Pieprze ich plan, spontan to atut
Znów jestem sam z tą jedyną w głowie
Jeśli jest to paranoja to kocham paranoje...