Tekst piosenki
Ten pierdolony bunt, każdy z nich nosił w sobie.
W końcu mordę stul, bo ja i tak swoje zrobię.
Przestań kłamać znów, wcale nie miałeś podobnie.
Czy to detal czy chuj, zawsze przyjdzie ktoś po tobie.
Co ci siedzi w głowie, nigdy nie mówisz nikomu.
Nawet, gdy masz problem, w którym ktoś ci musi pomóc.
No chyba, że znów mordę trzeba obić, no to ziomuś.
Wszyscy za jednego, na jednego, aż do spodu.
Brak ojca w domu, to był dobry powód, a może to była wymówka.
Żeby odurzyć się znowu i marnować życie, bo nic nie robicie, a minęło pół dnia.
Żeby się znowu odurzyć i szukać powodu, dlaczego planeta ich wkurwiał.
Ulica brudna, lecz w domu nie lepiej.
Nie wracają na noc, bo czeka gotówka.
A jutro rano "przepraszam cię mamo, już nigdy nie zrobię tak więcej".
Dźwigała ten ciężar twojego upadku, aż w końcu opadły jej ręce.
Umarł twój kolega ze szkoły, chyba w najgorszym, jebanym, możliwym momencie.
Pękały butelki na głowach, pękały sakiewy, a rodzinie pękało serce.
Taka z nich była zbuntowana młodzież, kryształ im chodził po głowie, jak w Simsach.
Stać ich na dragi, ale nie na odzież, ale przy ziomach nie płaczą, jak pizda.
Weź wykorzystaj tę szansę, jak masz ją, odetnij te kule, co ciągną cię na dno.
Najwyższa pora się w końcu ogarnąć, żebyś nie utkwił na zawsze pod klatką.
Ojciec się na ciebie drze, albo pije, albo nie ma go.
Chciałbyś uciec gdzieś, a boisko to jest lekarstwo.
Zżera cię ciągle stres, bo brakuje do dziesiątego.
Głowa daleka od tego, marzysz, by kiedyś stworzyć nowy świat, jak Michael Angelo.
Znak równości między życiem pasją, a życiem z pasji.
Przez to, że gdy bolało mnie serce nie byłem passive (?)
Dla mamy dziś w Afryce chcę zrywać kwiaty akacji.
Od kebaba przy bloku do drogich restauracji.
Skurwysyny mogą życzyć źle, nie mają racji.
Oni chcą tylko tankować, ja mam pare stacji.
Nie słuchali, dzisiaj mnie słuchają w każdej stacji.
Bo pisałem to, kiedy nie słuchałem na lekcji.
Wpakowałem się na świecznik.
Nic nie udawałem, to nie wrestling.
Zapewniałem mamę, kiedyś będziemy bezpieczni.
Teraz strzelają hajsem, tak jak z poduszek powietrznych.
Pieprzyć Mickiewicza
