Laufey: Too Little, Too Late

Całe miasto gada o tym, jak się zakochałaś
Czytam w gazetach, że on jest kimś, o kim marzą dziewczyny
Jakiś władca
Na szczycie królestwa
Ja jestem tylko błaznem
Nigdy nie będę nim

Ostatniej nocy do mnie zadzwoniłaś
To prawie mnie zabiło

Słyszeć, jak wołasz moje imię
Twój uśmiech nadal czaruje tak samo
Prawie się odwróciłem
Ścigałaś mnie do upadłego
Zapytałaś mnie, jak się mam
Ale jak mógłbym powiedzieć
Że powinienem był za tobą biec
Przez każdy ze Stanów (Chodzi o stany Ameryki)
Oddaję swój miecz w ręce losu
Bo to za mało, zbyt późno

Nie potrzebowałem przypomnienia o rzeczach, które zrobiłem źle
O złamanych obietnicach, kruchości skrytej w piosenkach
Być może jesteśmy bratnimi duszami
W alternatywnych życiach
A co, jeśli go zostawisz?
Rzucisz mi koło ratunkowe

Wiem, że jesteś szczęśliwa
Ale to po prostu mnie zabiło

By słyszeć, jak wołasz moje imię
Wyraźne, pieprzone prześwietlenie
Tego, co by było, gdybym został
Przysięgam na Boga, że prawie utonąłem
Zapytałaś mnie, jak się mam
Ale jak mógłbym powiedzieć
Że powinienem był za tobą biec
Powinienem być tym, z którym jesteś zaręczona

Przegrałem swoją walkę z losem
Przeciągnie liny – odejść czy zostać?
Poddaję się, abdykuję
Odkładam i tak swój miecz
Zobaczę cię w bramach niebieskich
Bo to za mało, zbyt późno

Wzniosę toast w dniu twojego ślubu
Wyszeptam przysięgę, której nigdy ci nie założę
Bo to za mało, zbyt późno

*piosenka napisana jest z męskiej perspektywy