Michał Bajor: Moja mi

W białych zim białych wierszach Złotych sierpnia pokojach Moja miłość największa Nie wie nic, że jest mojaCzas ją syci jak wino Wyobraźnia upiększaMoją miłość jedynąMoją miłość największąI nic nie powiem jej, broń BożeNie powiem nic umyślnieBo póki milczę to ją mnożęGdy wyznam wszystko pryśnieWięc nie wyśpiewam mej miłości Niech nie wie co się dziejeI nieświadoma swej pięknościNiech w myślach mych piękniejeW białych zim białych wierszach Złotych sierpnia pokojach Moja miłość największa Nie wie nic, że jest mojaCzas ją syci jak wino Wyobraźnia upiększaMoją miłość jedynąMoją miłość największąMoże kiedyś po latachJednak szepnę nieśmiało"Kiedyś, tamtego lataStrasznie panią kochałem"A ty przerwiesz w pół słowaMe wyznania zabawne"I ja pana kochałamWtedy latem i dawniej"I nic prócz małej chwilki żaluNie złączy nas, kochanaW tym dziwnym życiu, śmiesznym baluMiłości niewyznanychBladym tancerzom gra cichutko Orkiestra salonowaA pod orkiestry każdą nutkąPodpisać można słowa:W białych zim białych wierszach Złotych sierpnia pokojach Moja miłość największa Nie wie nic, że jest mojaCzas ją syci jak wino Wyobraźnia upiększaMoją miłość jedynąMoją miłość największą