Николай Эрденко: Всё, как прежде

Tak jak dawniej, ta sama gitara
Krok za krokiem prowadzi wciąż mnie
I tak samo melodia ta stara
Sprawia, że chodzę jakby we śnie.

I jak dawniej, pomysłów niemało
W mojej głowie zebrało się znów,
Lecz drżąc cicho, ty już nie umiałaś
Na akordy nanizać treść słów.

Z tą gitarą chodziłem latami
Mogłem płakać i śmiać się i drwić.
Lecz, zajęty zabawą strunami
Nie zdążyłem nauczyć się żyć.

No a dziś, zgasła radość i wiara,
Życie przeszło, umknęło gdzieś w dal.
I została ta oto gitara
Aby dzielić łzy moje i żal.