Александр Суханов : Твои глаза

Twe oczy są jak oceany,
Zaglądam ze zdziwieniem w nie.
I widzę brzeg oczekiwany,
Który w oddali jawi się.

Czy tam w Zatoce Opatrzności
Fala przyniesie agat mi?
A na nim portret twój zagości:
Wulkan, wodospad, który grzmi.

Twe stroje - dar mglistych tumanów -
Pięknym czyniły świata twór:
Model "Wielkości oceanów",
I model "Wspaniałości gór"!

Ogrzewasz swoim mnie oddechem,
Twa dłoń krwawnikiem chłodnym jest,
A ja, żegnany twym uśmiechem
Za widnokręgu jadę kres.

Tam górskie wieże mrok spowija,
Tam, pośród bazaltowych wzgórz,
Kolejny piękny dzień przemija
I nic go nie przywróci już...

Twe oczy są jak oceany,
Zaglądam ze zdziwieniem w nie.
I widzę brzeg oczekiwany,
Który w oddali jawi się.

Czy tam w Zatoce Opatrzności
Fala przyniesie agat mi?
A na nim portret twój zagości:
Wulkan, wodospad, który grzmi.