Александр Суханов : Сентябрьский вальс

Poprzez białawą mgłę idzie do nas poranek -
Wschód słońca we wrześniowej mgle.
Z nieba niesie się głos dwóch samotnych cyranek
Szkarłatem drzewa mienią się.

Liście klonów szeleszczą i mokną na ścieżce
Chcąc ziemię nam okryć, jak szal.
Dachy domów skąpane jesiennym są deszczem,
Co rankiem odpłynął już w dal...

Ileż ciepłych nadziei w tym porannym nastroju
Przynosi nam liść, który spadł.
Kto jest młody i kocha. smutek znosi w spokoju,
Lecz siwą ma głowę nasz świat..

Jak cudownie jest iść pośród klonów, co płoną,
Bo ogrzał je żar ciepłych dni.
Kiedy czas zastygł już ponad drogą uśpioną,
Jak puch tylko w słońcu tam lśni.

Poprzez białawą mgłę idzie do nas poranek -
Wschód słońca we wrześniowej mgle.
Z nieba niesie się głos dwóch samotnych cyranek,
Szkarłatem drzewa mienią się.

Liście klonów szeleszczą i mokną na ścieżce
Chcąc ziemię nam okryć, jak szal.
Dachy domów skąpane jesiennym są deszczem,
Co rankiem odpłynął już w dal...