Polska Wersja: Na zielonej wyspie

Powiedz mi, jak dzisiaj ci się żyje
tu na zielonej wyspie?
Czy głęboko w sercu śnię,
czy możesz szukać wyjścia z niej?
Tak cudownie mi się żyje
tu na zielonej wyspie,
Ale sam już nie wiem, czy śnię,
czy jak bańka pryśnie sen.

Już nieraz powstaliśmy ze zgliszczy,
korona błyszczy, dzieci zielonej wyspy.
Jeszcze nie wystygł kamień a w sercu blizny krwawe, więc sceptyczni – to zrozumiałe.
Niech ci przyśni się ten poranek, gdzie zalśni w oczach naszych dzieci jak diament wiara,
A będzie im dane, jeśli nie uprzykrzą im życia ci, co rządzą na zmianę.
Znowu my palcami wytykani gdzieś na forum, jednak nietykalni w oceanie hardcoru.
Nikt nas już nie zrani tak jak komuch, staliśmy się tacy – to nie kwestia wyboru.
Ej, i oby te dobre czasy nie czyniły słabych ludzi.
Wasza kolej, małolaci.
I oby te gorsze czasy nie skrzywdziły dobrych ludzi.
Trzymaj się, małolacik.

Powiedz mi, jak dzisiaj ci się żyje
tu na zielonej wyspie?
Czy głęboko w sercu wyśnię,
czy możesz szukać wyjścia z niej?
Tak cudownie mi się żyje
tu na zielonej wyspie,
Ale sam już nie wiem, czy śnię,
czy jak bańka pryśnie sen.

Tak dobrze mi się żyje na tej zielonej wyspie,
więc żal by było tracić życie przez głupie decyzje albo chore ambicje.
Ze strachu patrzeć przez wizjer,
pierze głowę to jak Vizir, czesze jak fryzjer.
Z rana może często jest kac, życie na speedzie,
bo dwa razy kombinować trzeba, jak coś nie idzie.
Może mordy nieprzyjazne, ale swojskie.
Wolę znać swojego wroga niż tolerować owce.
Zebrane owoce po drodze od ciężkiej pracy
naszych przodków ręką – wtedy to nie było cacy.
Teraz full kolor, bankroll i wszystko jak na tacy,
i to chyba słabość tych czasów tłumaczy.
Ale póki co jak w raju, radosna polska wiosna – to wiele dla nas znaczy.
Nasza historia, trzeba pamiętać – każda klęska, każda gloria.
Nierówne szanse jak Dawid i Goliat – alegoria.

Powiedz mi, jak dzisiaj ci się żyje
tu na zielonej wyspie?
Czy głęboko w sercu wyśnię,
czy możesz szukać wyjścia z niej?
Tak cudownie mi się żyje
tu na zielonej wyspie,
Ale sam już nie wiem, czy śnię,
czy jak bańka pryśnie sen.

I oby te dobre czasy nie czyniły słabych ludzi.
Wasza kolej, małolaci.
I oby te dobre czasy nie czyniły słabych ludzi.
Wasza kolej, małolaci.