Syndesmo: Ka

Każda kropla deszczu zmywa ze mnie
piękno chwil gdy słońce oślepiało nas
każdy podmuch wiatru kładzie do snu
serce z Twą pomocą obrócone w głaz
Gdy deszcze wrzeszczy i tak juz nie usłyszy Cie dziś nikt
stoje, mokne, licze krople
tak cholernie nie chce mi sie iść, ale ide
pokrwawioną dłonią witam starą bide
zawsze chciałaś uciec, ja zostaje tam z Tobą
z tą mała tylko małą różnicą że zupełnie sam, mimo to zostaje
czekam aż łzy z deszczem uzupełnią się nawzajem
boli gdy najbliższa sercu osoba, sprzedaje
z czasem przestanie padać deszcz.
Moja miłośc też usycha, szukam jej w sercua ale tam coraz mniej słychać
tylko cisza,
tylko nie znikaj,
zranione serce musi krzyczeć, więc krzyczy
chcesz czy nie,
dobrze, źle, jeszcze nie raz to usłyszysz
kiedys ktoś, Tobie coś, Ty do niego na czworaka, mówisz: "nie jestem już taka"
nie nabiore się na to, a miałś być moja rekompensata.
Każda kropla deszczu zmywa ze mnie
piękno chwil gdy słońce oślepiało nas
każdy podmuch wiatru kładzie do snu
serce z Twą pomocą obrócone w głaz
Niech deszcz pada
twarz do mokrej szyby przykładam
za oknem jesienny zmierzch,
za nim noc juz się skrada, niczym wędrówka łez po zaparowanej szybie
tak ja w tej mgle biegne, choć nic nie widze
prowadzony przez głos, nie za ręke
taki nasz los,
nosić w sercu ciężar, a na barkach męke
tych dni które upływają jak ten potok
nie ma stwierdzenia 'my', jestem tylko ja odtąd.
niech pada pada deszcz, niech deszcz pada
jeśli nie czujesz tych słów, lepiej ich nie wypowiadaj
tak się składa że znów ktoś ból Tobie zada
nadal nadaremne, zachowywać chwile piękne
odstaw, oprzytomnij, zostaw i zapomnij
elementy rutyny do której jestem zbyt skłonny
tak łatwo przychodzi tak po prostu odejść
gdy iskierka się rodzi, deszcz juz ugasza płomień
Każda kropla deszczu zmywa ze mnie
piękno chwil gdy słońce oślepiało nas
każdy podmuch wiatru kładzie do snu
serce z Twą pomocą obrócone w głaz
kiedys ktoś, Tobie coś, Ty do niego na czworaka, mówisz: "nie jestem już taka"
nie nabiore się na to, a miałś być moja rekompensata...