Dawid Tyszkowski - Nadmorskie drzewa

Nadmorskie drzewa,
podmuch ostatniej fali
przed powrotem do domu.

Nadmorskie drzewa
kłócą się z morzem,
próbuję pchać się, jak mogę.

Próbuję zdrapać korę,
chociaż wiem,
że to już koniec.

Wzniecić ogień,
chociaż mokre od łez
już nie zapłonie.

Walczę, opieram się.
Wierzę, jeszcze chcę.
Ale nie dam rady patrzeć, jak
w ruinę zmienia się nasz świat.

Nadmorskie drzewa,
trzyma mnie silny korzeń,
ale boję się, gdy słyszę wiatr.

Nadmorskie drzewa,
powiedz, czy czasem czujesz
niepewność, tak jak ja?

Próbuję zakryć uszy
i patrzeć w oczy twoje,
szukam spokoju, ale
bez przerwy słyszę wodę.

Walczę, opieram się.
Wierzę, jeszcze chcę.
Ale nie dam rady patrzeć, jak
w ruinę zmienia się nasz świat.