Poluzjanci - W głębi

Są ulice w głębi mnie
Których lepiej nie nazywać
Zapomniane miejsca, gdzie
Nie chcę więcej wracać już

Miasto wokół, miasto w nas
Wszystko razem się przenika
Tyle myśli w sobie mam
Że się czuję tak jak tłum

W Twoich oczach widzę się
I to daje mi nadzieję
Tak, jak Ty rozumiesz mnie
Może to prawdziwy Ja?

Znowu zgubię się, bo sam
Otoczony mną dziczeję
Nie wiem, czy się jeszcze znam
Darty na tysiące spraw...

A gdy nie ma nic pewnego
Ja sam sklejam swoje dni
Musi być jeszcze coś głębszego
Niż schemat lat

Niż wzory słów
I pętle dni

Ile we mnie schodów jest
Idę w dół, czy jeszcze w górę?
Znikam, gdy zaczynam biec
Znowu mnie rozwiewa wiatr

Robię krok, fałszywy dźwięk
Zrzucam nie wiem którą skórę
Odwrócony szczyt na dnie
Krzyczę, by przekrzyczeć świat

A gdy nie ma nic pewnego
Ja sam sklejam swoje dni
Musi być jeszcze coś głębszego
Niż schemat lat
Niż wzory słów
Pętle dni

A gdy nie ma nic pewnego
I świat wisi w próżni dni
Zmyślam się w każdy dzień innego
Do końca mnie
Nieznany mi