Gibbs - Mur

Podzielony sam, zbieram siebie w częściach

Bo nie widziano, jak upadałem w miejscach

Do których echo braw nigdy nie dociera

Najwięcej nauczył smak po mych błędach

Taki młody ja, z odrobiną szczęścia

Ominął brak woli walki, abym przestał

Do celu gnać, póki w płucach tlenu reszta

Stąd za dobrze znam cenę czystego powietrza, już

Jak mogę płacić za to, że jesteśmy tu

Powiedz ile mam grać, żeby pokazać melodię ze snu

Mam dość wielu zbędnych reguł (ej)

Jak coś, proszę nic już nie mów (nie)

Pomiędzy nami zawsze będzie wielki mur

Nic nie wiesz i nic nie rozumiesz

Cóż, jak mam przeżyć, by nikt nie ucierpiał już

To co wtedy, stworzyło we mnie taki ból

Mam pragnienie, by ogrzewał mnie tylko lód

Jak coś zmienię, odezwie się na pewno duch

To me brzemię, a noszę teraz tylko puch

Jestem cieniem, czekam tylko na nowy wschód

Może wtedy z nim znajdę skarb, całkiem sam

Błądząc w tylu miejscach

W drodze do swojego szczęścia

Mam dość

Może wtedy z nim znajdę skarb, całkiem sam

Odkrywam potencjał

W drodze do swojego szczęścia

Może dość, czuję, że nie mogę przestać

Jestem obcy, szukam siebie przez cały czas

Potrzebuję odrobinę miejsca

Gdzie antidotum na cały urojony wrzask

Gra jego echo, nie daje odespać

To co ma z głowy, nosi od rana cały kark

I przez to co dnia patrzę znów do wnętrza

Czy nadal w środku na nowe blizny miejsca brak

Bo czuję, że moja dusza waga ciężka, już

Jak mogę płacić za to, że jesteśmy tu

(Jaką cenę nosi spokój?

Jak mogę odkupić odrobinę ciszy w środku gdzieś, no powiedz)

Pomiędzy nami zawsze będzie wielki mur

(Samemu sobie ledwo dotrzymuję krok

Od kiedy przestałem żyć od piątku do piątku, więc)

Nic nie wiesz i nic nie rozumiesz

Cóż, jak mam przeżyć, by nikt nie ucierpiał już

To co wtedy, stworzyło we mnie taki ból

Mam pragnienie, by ogrzewał mnie tylko lód

Jak coś zmienię, odezwie się na pewno duch

To me brzemię, a noszę teraz tylko puch

Jestem cieniem, czekam tylko na nowy wschód

Może wtedy z nim znajdę skarb, całkiem sam

Błądząc w tylu miejscach

W drodze do swojego szczęścia

Mam dość

Może wtedy z nim znajdę skarb, całkiem sam

Odkrywam potencjał

W drodze do swojego szczęścia

Mam dość, czuję, że nie mogę przestać

Jak mogę płacić za to, że jesteśmy tu

Powiedz ile mam grać, żeby pokazać melodię ze snu