Kolędy - W żłobie leży

W żłobie leży, któż pobieży
Kolędować Małemu?
Jezusowi, Chrystusowi,
Dziś nam narodzonemu?
Pastuszkowie przybywajcie,
Jemu wdzięcznie przygrywajcie,
Jako Panu naszemu.

My zaś sami z piosneczkami
Za wami się śpieszmy,
I tak tego, maleńkiego,
Niech wszyscy zobaczmy:
Jak ubogo narodzony,
Płacze w stajni położony,
Więc go dziś ucieszmy.

Naprzód tedy, niechaj wszędy
Zabrzmi świat w wesołości,
Że posłany nam jest dany
Emmanuel w niskości!
Jego tedy przywitajmy,
Z aniołami zaśpiewajmy
Chwała na wysokości!

Witaj, Panie, cóż się stanie,
Że rozkosze niebieskie
Opuściłeś a zstąpiłeś
Na te niskości ziemskie ?
Miłość moja to sprawiła,
By człowieka wywyższyła
Pod nieba emipryjskie.

Przecz w żłóbeczku, nie w łóżeczku,
Na sianku położony.
Precz z bydlęty, nie z panięty,
W stajni jesteś złożony.
By człęk sianu przyrónany,
Grzesznik bydlęciem nazwany
Przeze Mnie był zbawiony.

Twoje państwo i poddaństwo
Jest świat cały, o Boże
Tyś polny kwiat, czemuż Cię świat
Przyjąć nie chce, choć może?
"Bo świat doczesne wolności
Zwykł kochać, Mnie zaś w złości
Ściele krzyżowe łoże".

W Ramie głosy pod niebiosy
Wzbijają się Racheli
Gdy swe syny bez przyczyny
W krawej widzi kąpieli
"Większe Mnie dla nich kąpanie
W krwawym czeka oceanie
Skąd niebo będą mieli"

Trzej Królowie, monarchowie
Wschodni kraj opuszczają
Serc ofiary z trzema dary
Tobie Panu oddają
"Darami się kontentuje,
Bardziej serca ich szacuję
Za co niebo niech mają"

W żłobie leży "W żłobie leży" to jedna z polskich kolęd, która powstała w XVII lub XVIII wieku. Tekst utwóru z dużą doza pradwopodobieństwa został napisany przez jezuitę, pisarza i królewskiego kaznodzieję Piotra Skargę, który napisał również tekst kolędy "Gdy się Chrystus rodzi". Melodia kolędy "W żłobie leży" wzorowana i oparta jest na polonezie koronacyjnym króla Władysława IV Wazy. Utwór "W Żłobie leży" jest wyjątkowo polska. Nie dość, że została napisana przez wielką postać historyczną, to dodatkowo ma melodię polskiego tańca. To wystarczający powód aby sobie ją sobie przypomnieć i nauczyć się więcej tekstu niż 2 pierwsze zwrotki, a także nauczyć grać jej melodię. Kolęda zyskała ogromna popularność, którą cieszy się do dzisiajszy dzień. Na kolędę składają się czterech strofy, wraz z osobnymi refrenami. Pierwsza strofa jest pytaniem o to, kto przyjdzie do leżącego w żłobie Jezusa Chrystusa, w refrenie natomiast podmiot liryczny przyzywa pasterzy, by przyszli i przygrywali Panu naszemu. Druga strofa wraz z refrenem stanowi zapowiedź podążenia wszystkich ludzi za pasterzami, którzy także chcą pocieszyć małego Jezusa. W trzeciej zwrotce wszyscy ludzie u żłóbka, ośmieleni obecnością aniołów, mogą przywitać Boga narodzonego w postaci Dziecięcia. W czwartej strofie witamy się z Jezusem i wierzymy, że to dzięki ogromnej miłości do nas, przyszedł na świat w ubogiej stajni. Kolędę stanowi siedem zwrotek. Nie ma w niej powtarzającego się tekstu refrenu. Jednak w melodii wyraźnie słychać podział na pierwszą i drugą część każdej zwrotki, zatem można mówić o melodycznym refrenie, który obejmuje 3 ostatnie wersy każdej ze zwrotek. Utwór, który nosi miano kolędy jest pierwotnie radosną pieśnią noworoczną, która współcześnie przyjęła powszechnie formę pieśni bożonarodzeniowej, nawiązującej do świąt Bożego Narodzenia. Odmiana kolędy o wątkach zaczerpniętych z życia codziennego nazywana jest pastorałką, w odróżnieniu od kolędy we współczesnym, potocznym tego słowa rozumieniu, nie jest ona wykorzystywana w chrześcijańskich nabożeństwach ze względu na swój świecki charakter. Do najpopularniejszych kolęd w naszym kraju zaliczyć można: "Gdy się Chrystus rodzi", "Bóg się rodzi, moc truchleje" czy "Wśród Nocnej Ciszy".