Tekst piosenki
Ten sam zapach... ten sam chłód.
Kurwa...
Ile razy można przechodzić przez te same drzwi?
To nie jest miłość, to jest pieprzone Déjà Vu.
Czuję Twoje perfumy w metrze.
Mijasz mnie w błękitnym swetrze...
Odwracam się, ale to inna osoba.
Znów widzę Twój numer na ekranie… albo tylko mi się wydaje.
Na samą myśl o Tobie tracę rozum, choć obiecałem sobie, że to pokonam.
Znam ten moment.
Znam ten film, a i tak oglądam od nowa.
Zaraz będą napisy, a Ty znowu znikniesz.
To moje fatum, to moje przekleństwo – Déjà Vu!
Rozrywasz ciszę, wokół nikogo nie ma – to znowu Ty! (Brakuje mi tchu).
Każdy Twój krok to znajomy ból,
W tej pętli gramy jedną z ról.
To nie miłość, to czysty obłęd,
Wieczne Déjà Vu, w którym płoniesz!
Jesteśmy jak manekiny w powystawowym oknie,
To głupie, to mechaniczne!
Jak odbijanie karty w fabryce!
Szukam Cię w każdej obcej twarzy na przystanku,
Jesteś jak powidok po zbyt jasnym świetle.
Niby Cię nie ma, a wciąż mrugasz pod powieką.
Wszędzie Twój profil, a to tylko gra cieni.
Wszystko już widziałem — nic tego nie zmieni.
Mijamy się na pasach, wzrok wbity w chodnik.
Znałem Twoje znamiona, dziś jestem tylko przechodniem.
Spotykamy się na chwilę, by za moment zniknąć w tłumie.
Twoje "cześć" ma ujemną temperaturę, a ja przeżywam to w głowie.
Trwam w tym transie, choć wiem, że zostanę na lodzie.
Ja nie śpię, Ty udajesz, że nic nie czujesz.
Cisza... Znowu ta sama przerwa w nadawaniu.
Jesteśmy mistrzami we wzajemnym unikaniu.
Twoje oczy to lustra, w których kocha się moja dusza.
Stoisz tak blisko, że czuję Twój oddech na skórze,
A jednak dzieli nas mur, którego nie umiem zburzyć.
Jesteśmy jak dodatnie bieguny — chcę Cię dotknąć, a czuję opór.
Im bliżej jesteś, tym mocniej mnie odpychasz,
by za chwilę błagać o powrót.
Przyciągasz mnie wzrokiem, by potem zniszczyć słowem.
Mijamy się... Znowu!
Déjà Vu.
To moje fatum, to moje przekleństwo – Déjà Vu!
Rozrywasz ciszę, wokół nikogo nie ma – to Ty! (Znów brakuje mi tchu).
Każdy krok Twój to znajomy ból,
W tej pętli gramy jedną z ról.
To nie miłość, to czysty obłęd,
Wieczne Déjà Vu, w którym płoniesz!
Déjà Vu na światłach — czerwone jak Twoje usta,
Obok ktoś śmieje się tak jak Ty… i nagle pustka.
Znów ten sam ból, za który serce płaci...
Telefon w ręku… ale rezygnuję,
Nie dzwonię… bo wiem, jak kończy się ten numer.
Déjà Vu w pracy, w relacjach —
Déjà Vu, gdy patrzę Ci w oczy,
Déjà Vu, gdy trzymam Twoją dłoń.
Moment, w którym nic się nie liczy.
Wracam tam, gdzie pierwszy raz Cię spotkałem,
Jak pies do miejsca, gdzie ktoś go kiedyś zostawił.
Znowu ten sam błąd — czekam na Ciebie,
Choć wiem, że nic się nie zmieni.
Czekam na kolejne powtórzenie
Naszej pętli Déjà Vu.
To spojrzenie… (Znów się pomyliłem).
To tylko Déjà Vu… (To nasze więzienie).
Ciebie nie ma... (Znowu wracasz).
Ten sam zapach... ten sam chłód.
