Charlie M - Nienazwane

W moim sercu gra saudade jak winyl z rysą,
ciągle wracam do miejsc, których nigdy nie było.
To nie dom, to hiraeth — bez mapy, bez adresu.
Nie tęsknię za Tobą, a za swoją lepszą wersją.
Między „pamiętasz” a „zapomnij” toczę bitwę z ciszą,
wspomnienia bledną, ale nigdy nie znikną.
​
Nadaję z częstotliwości Sehnsucht FM.
Tu każda nuta to tęsknota w BPM.
Między ciszą a echem gra toska jak bas,
czuję wszystko i nic, raz po raz.
​
Patrzę, jak komorebi tańczy na ścianie,
światło mówi więcej niż każde niewypowiedziane zdanie.
Wabi-sabi — piękno w tym, co pękło,
jak moje „wszystko okej”, gdy w środku jest piekło.
Zbieram odłamki siebie jak puzzle bez obrazka,
gubię się w spojrzeniach, próbuję posklejać to,
co rozbiło się z trzaskiem.
​
Mono no aware — każdy moment to znikanie,
przyjaźnie przemijają szybciej, niż myślałem.
A yūgen szepcze: „nie wszystko musisz rozumieć”,
czasem wystarczy tylko czuć i umieć to unieść.
​
Nadaję z częstotliwości Sehnsucht FM,
gdzie serce pisze listy, a rozum jest tłem.
Nie pytaj, co boli, bo nie wiem do dziś,
czy tęsknię za Tobą, czy za tym, kim mógłbym być.
​
Nadaję z częstotliwości Sehnsucht FM,
gdzie serce pisze listy, a rozum jest tłem.
Nie pytaj, co boli, bo nie wiem do dziś,
czy tęsknię za Tobą, czy za tym, kim mógłbym być.
Czy za tym, kim mógłbym być.
Czy za tym, kim mógłbym być.
Czy za tym, kim mógłbym być.
​
Niektóre słowa nie mają tłumaczenia,
jak nienazwane emocje.
A jeśli słuchasz, to czujesz i wiesz,
że Sehnsucht FM gra, dopóki jestem.
Dopóki jestem.