Natalia Nykiel - Brzask

Zamykam oczy i cofam czas,
nic się nie stało, to tylko brzask
i ja, i ty,
nie mamy nic.

Żyję, by dzień miał swój rytm i swój cel,
umiem latać po niebie, chodzić po dnie,
i nagle coś, powstrzymana kiedyś łza,
ten układ gwiazd zdarzył się tylko raz,
tak swobodnie wyrwało nas ze swoich spraw,
pamiętam wciąż na ustach słony smak.

Zamykam oczy i cofam czas,
nic się nie stało, to tylko brzask
i ja, i ty,
nie mamy nic.

Zamykam oczy ostatni raz,
pewna, że mogę wciąż widzieć nas
i być gdzie ty,
nie mieć nic.

W nocy wsłuchuję się w oddechów rytm,
szumów miasta i zbyt szybkich biegów na szczyt
i czemu tak, tak nagle czegoś brak.

Ten układ gwiazd zdarzył się kiedyś raz,
tak swobodnie nam było,
nie wiedzieć jak,
dlaczego wciąż mam na ustach słony smak.

Zamykam oczy i cofam czas,
ostatni czas,
zamykam oczy i cofam czas,
ostatni czas.

Zamykam oczy i cofam czas,
nic się nie stało, to tylko brzask
i ja, i ty,
nie mamy nic.

Zamykam oczy ostatni raz,
pewna, że mogę wciąż widzieć nas
i być gdzie ty
i nie mieć nic.