Navia - Krwawy Księżyc

Noc czerwoną nicią szyje niebo nad polami
Cichy ogień wisi dziś wysoko nad lasami
Stare pieśni szeptał wiatr przy ogniskach pośród traw
Że gdy płonie krwią na niebie, przodków budzi szept i żar

Pełnia stoi jak znak czasu nad uśpioną ziemią
Cieni światło idą razem, jedno z drugim drzemie
Dawni mówili: w tej czerwieni brama lekko drży
Między tym co było kiedyś, a tym co dopiero się śni

Krwawy księżyc nad nami trwa
W jego blasku milknie strach
Stare pieśni budzą krew
Nowy świt oddycha w nas

Patrz, jak rzeka łapie ogień w swojej ciemnej toni
Jak czerwony blask po dachach srebrne cienie goni
Nie jest znakiem końca świata, ani gniewu gwiazd
Tylko chwilą, gdy się splata jutro z tym co w nas

Krwawy księżyc nad nami trwa
W jego blasku milknie strach
Stare pieśni budzą krew
Nowy świt oddycha w nas

Krwawy księżyc nad nami trwa
W jego blasku milknie strach
Gdy noc płonie ponad snem
My stoimy - ziemia, krew...