Navia - Świtezianka

Jakiż to chłopiec piękny i młody
Jaka to obok dziewica
Brzegiem śinych Świteźi wody
Idą przy świetle księżyca

Ona mu z kosza daje maliny
A on jej kwiat do wianka
„Powiedz mi, piękna, luba dziewczyno
Na co nam ta przysięga”

Bo kto przysięgę naruszy
Biada mu w życiu, biada
I biada jego złej duszy
Świteź go w głębię zabiera

„Chłopcze mój piękny, chłopcze mój młody
Zostaniesz wiernym na wieki”
On przysiągł na wszystkie świętości
A potem spotkał inne powieki

Zawrzała toń, zawyła z głębi
Wyszła dziewica w bieli
„Kochanku mój, to ja, twe serce
Chodź, nasza to pościeli”

Bo kto przysięgę naruszy
Biada mu w życiu, biada
I Świteź pamięta imiona
I zawsze je w sobie posiada