Reni Jusis - Kiecka

Mam już dość

Jak idiotka, wciąż nie umiem powiedzieć stop

Chowam złość

Bo piękności szkodzi i znów się oburzy ktoś

Pamiętasz zasadę numer jeden

To ty bezwzględnie pierwszy zakładasz maskę z tlenem na twarz

Teraz ja tak mam

Muszę chronić się, nim zapomnę, jak oddychać

Chcę się wyrwać z codzienności

Złapać oddech, zwolnić krok

Włożę kieckę, pójdę w gości

Wrócę jutro lub za rok

Mam kilka miejsc, do których tęsknię

Parę osób z dawnych lat

Lodówka pełna, przeżyjecie

Nie zawali się beze mnie świat

Mam siebie dość

Stawiam wszystkich ponad sobą, na końcu ja

Zawsze coś

Choć umowa była inna, świadków mam

Chciałam być za dwoje silna

Myślałam, radę dam, jednak ledwo stoję, padam na twarz

Nie potrafię już tak

Coś we mnie pękło, muszę wyjść poza schemat

Nie potrafię już tak

Nie potrafię już tak

Nie potrafię już tak, nie potrafię

Nie potrafię już tak

Nie potrafię już tak

Nie potrafię już tak, nie potrafię

Wciąż o sobie zapominam

Wciąż o sobie myślę - winna

Na zewnątrz może jestem silna

Lecz w środku próbuje się nie rozsypać

Chcę się wyrwać z codzienności

Złapać oddech, zwolnić krok

Włożę kieckę, pójdę w gości

Wrócę jutro lub za rok

Mam kilka miejsc, do których tęsknię

Parę osób z dawnych lat

Lodówka pełna, przeżyjecie

Nie zawali się beze mnie świat

"Utwór "Kiecka" jest buntem, wołaniem o pomoc, oddaniem głosu Kobietom, które latami stawiały innych ponad sobą. Ten muzyczny ukłon kierowany jest do każdej Kobiety, którą w ciszy mijamy na ulicy, obserwując ukradkiem na jej twarzy zmęczenie, bezsilność czy skrywaną złość. To kobiecy manifest, dedykowany wszystkim matkom, które w swoim życiu dotknęły granicy i potrzebują zmian" - czytamy w opisie.