Adam Stachowiak - Daj Mi Dłoń

Być może byłem próżny i naiwny
Być może chciałem spraw nieosiągalnych
Marzyłem by mnie ktoś pokochał za nic
Oddał mi serce.

Trudno mi przyznać, że straciłem wiarę,
w wewnętrzny spokój, który spada z nieba
Już moje nogi gną się pod ciężarem,
słownych sztandarów.

Zanim złożę broń,
Ty mnie Boże chroń

Chcę choć trochę się zbliżyć
W drodze do mnie,
Przestać się ranić tępym ostrzem.
Daj Mi Dłoń, Daj Mi Dłoń,
Blisko bądź.

Właśnie teraz gdy jestem
Na tym moście,
Gdy stoję już w prawdzie i w szczerości
Daj Mi Dłoń, Daj Mi Dłoń,
Blisko bądź.

Huu huu x2

Daj Mi Dłoń, Daj Mi Dłoń,
Blisko bądź.

Spoglądam w zegar z domu mojej mamy
Czas płynie wolniej odkąd zasnęła
W tym samym domu, w którym były kwiaty
dziś smutek śpiewa.

Przesuwam palcem prawie każdej nocy
Złote wskazówki wciąż w przeciwną stronę
Jakbym zapomniał ciągle się pożegnać
Z rodzinnym domem.

Zanim złożę broń,
Ty mnie Boże chroń