Religijne - Mądrości, która z ust Bożych wypływasz (O Sapientia)

1. Mądrości, która z ust Bożych wypływasz
Wszystko urządzasz, zewsząd cel dobywasz
Przybądź i naucz nas dróg roztropności
Wieczna mądrości!

2. O, Adonai! Wodzu Izraela,
Coś go wybawił z rąk nieprzyjaciela,
Przybądź upadłym pod ciężkim brzemieniem,
Z silnym ramieniem!

3. Korzeniu Jesse! Tyś chorągwią ludów,
Zamilkną ludy na widok Twych cudów,
Przybądź i pospiesz, u żal się złej doli,
Wybaw z niewoli!

4. Kluczu Dawidów! Izraela Boże,
Co Ty otworzysz, nikt zamknąć nie może!
Przybądź, a wywiedź mocą Twej prawicy
Więźniów z ciemnicy!

5. O, Wschodzie ranny! Światło wiekuiste,
Sprawiedliwości Słońce promieniste,
Przybądź i oświeć w ciemnościach siedzące,
Nędznych tysiące!

6. Królu narodów! Tyś ich upragnieniem,
Tyś jest węgielnym jedności kamieniem,
Przybądź, niech człowiek przez Ciebie stworzony,
Będzie zbawiony!

7. Emanuelu! Królu Prawodawco,
Oczekiwanie narodów i Zbawco,
Przybądź i nasze wysłuchaj wołanie,
Boże, nasz Panie!

W czterotysięcznej utęsknienia nocy
Patryjarchowie, Króle i Prorocy,
I naród wszystek takie głosy wznosił,
o Zbawcę prosił.

Też głosy wznosim dziś w kościele nowym
W czteroniedzielnym czasie Adwentowym,
Pamiętni skutków upadku ciężkiego
Adamowego.

Ty, coś z szatańskiej wykupił nas ręki,
O Chryste, przyjmij cześć naszę i dzięki;
Daj Twój obchodzić w czystości sumienia
Dzień narodzenia. Amen.