Grzegorz Kupczyk - Naznaczony

Co za masakra, znowu krew i strach!
Miesza się w głowie, gdzieś znowu wieszczą krach,
która to już wojna, matki płaczą w tle,
a będzie gorzej, będzie bardzo źle.

To nasze wyprane mózgi
piją lęk i rośnie twój żal,
to morze straconych złudzeń,
kłamią co dnia, by zgarnąć swój szmal.
Nie może spać, gdy już dławi się
papką jak lep - to coś jak zły sen.
Wcisną mu jak psu tych parę bzdur,
w końcu wyrzucą za szaleństwa mur.

To nasze wyprane mózgi
piją lęk i rośnie twój żal,
to morze straconych złudzeń,
kłamią co dnia, by zgarnąć swój szmal.