Tomasz Kowal Kowalski - Pusty Dom

Pusty dom
Zamyka bramy swe
Gdzieś na dnie
Wspomnienia czają się
Każdy kąt przyzywa ból
Każdy cios cegłą na mur

Nie bój się mnie
Nie chowaj się
Nie bój się mnie
Nie chowaj się
Nie bój się mnie
Nie chowaj się
Nie bój się mnie
Nie chowaj się

W ustach buzuje
Żyły rwą
Ściąga pas, bierze go w dłoń
Znowu spojrzałeś na mnie źle
Nic nigdy nie usłyszy cię

Wzywam cię
Do nieba wznoszę głos
Skargi gest wysusza dłoń
Pusty dom przerazą mnie
Piekła woń, jak wieczny cień

Nie bój się mnie
Nie chowaj się
Nie bój się mnie
Nie chowaj się
Nie bój się mnie
Nie chowaj się
Nie bój się mnie
Nie chowaj się

W ustach buzuje
Żyły rwą
Ściąga pas, bierze go w dłoń
Znowu spojrzałeś na mnie źle
Nic nigdy nie usłyszy cię

Za każdym razem z dziecka przeobrażam się
Zniszczyłeś we mnie wszystko co niewinne jest
Pokonam się

W ustach buzuje
Żyły rwą
On Ściąga pas, bierze go w dłoń
Znowu spojrzałeś na mnie źle
Nic nigdy nie usłyszy cię