ELDO: Ksi

Wstałem, to jeden z tych dni, jeden z momentówGdy wszystko irytuje, nie pytaj mnie jak się czujęCiężkie oczy, bo świat mi zamyka siłą wizjęChce żebym ślepy przestać myślećWiesz ilu ludzi gubi sens w takiej frustracji?Ilu ludzi wie, że dawno prześcignął czas ich?To słowa gorzkie, cierpkie jak cytrynaŚwiecie nie bój się łez, przecież wiesz, że łza oczyszczaW takich dniach życie zaczynam po zmrokuSetki stron, bo spokój znajduję za pomocą wzrokuW zdaniach, które tworzą jedną strukturęOrganizm, który żyje nas mając za nicInny świat zamknięty między okładkamiZnaki, które stają się znaczeniamiA ja? ślinię palce i przeglądamWłączam oczy i pochłaniamLitery, kropki, znaki zapytaniaMiler daje zapach tanich perfum francuskich dziwekSchulz ukojenie nerwówAromat kawy w półśnie w ranki leniweZ Bukowskim się łajdaczę i zawsze kończę marnieZ Dygatem odwiedzam warszawskie kawiarnieW powietrzu czuć cynamon i emocjePiję herbatę, siedzę na oknie i czytam książkęPo [?] chodzę z Raspail'emMówi mi czym jest pięknoBlake pomaga odnaleźć w sobie dzieckoMieszkam z literami, to wierny kompan w zgiełkuRandka z myślami, z herbatą na foteluZrozum, czasem trzeba jakoś uciec z tego globuPulchny bak, Mulligan wynurzył się z wylotu schodówA za nim cała masa innych kartek i ludzi z tych kartekWyobraźnia pozwala na nich patrzeć dziś inaczejWkręcam kartkę w maszynęMartwe litery, my nadajemy im życieUwolnij ich, uwolnij, otwórz ten karcerDobierz ich w pary, daj przepłynąć na arceNie przepłyną przez siebieBo to ty, kiedy czytasz znasz ich najlepiejDopełnij prototyp gdy przerzucisz okładkęDaj wygląd, charakter za ojca i matkęI poczuj tę moc pijąc boski wywarBo najpierw ty, potem tekst ożywaMogę siedzieć trzeźwy albo wcięty jak akapitCzytając rzeźbić tamten świat z literŻeby móc się zagapić, odnaleźć treści jawne i ukryteGdy muszę się postarać, wymiana, intymnieJa tobie i ty mnie, gdy podniosła się kotaraZanim zapukasz, zastanów się czy chcesz, bo ucierpiszUważaj, nauka ma badaczy, a życie ma pisarzaTo niby tylko kartki, zlepek tekturA gdy ją sobie wkład największych intelektówChoć niektórzy z nich powinni nosić kaftanStąd wrażenie, że pod tobą zamiast fotela jest huśtawkaTo jedyni mówią prawdy spraw w ciemnościNa ogień leją naftę kiedy inni chcą położyć na ten ogień płaszczMiler daje zapach tanich perfum francuskich dziwekSchulz ukojenie nerwówAromat kawy w półśnie w ranki leniweZ Bukowskim się łajdaczę i zawsze kończę marnieZ Dygatem odwiedzam warszawskie kawiarnieW powietrzu czuć cynamon i emocjePiję herbatę, siedzę na oknie i czytam książkęPo [?] chodzę z Raspail'emMówi mi czym jest pięknoBlake pomaga odnaleźć w sobie dziecko