Emo: W drodze

(Emo)
W drodze pędzę w określony cel, rzeczywistość tylko tłem
Znakiem zapytania przyszłość, nie zapomnę nigdy cię
Ludzie biegną, to dookoła otoczenie, ma słone znaczenie
Stary tyle w okół tyle ciebie się dzieje
Nagromadzenie zjawisk, atakuje ziemię
Nie szanujesz sam siebie, to ci życie szarzeje
Powie, rzeczywistość rzadko bywa kolorowa
Ale da się tu wytrzymać, byle tylko w górze głowa
Obserwuje, świat szaleje, patrze na to miesiąc w miesiąc
Jak ludzie za hajsem lecą, wszyscy rzucają się na pieniądz
Wszędzie tylko przemoc, ludzie nawzajem się nękają
A więcej mają ci, co w tej walce się nie poddają
Nie pękają, nie stają, dążą do celu po trupach
Spójrz co się dzieje tutaj i wokoło, przycinają głupa
Żyją w zatrutych grupach, i ponad czują się teraz
Nie chce już ich słuchać, swoje wiem na ten temat
Nie wyleczę zmęczenia, dążę do końca
Chce bez zaskoczenia, dożyć zachodu słońca
I czekać na następny dzień, dzień po dniu toczy się
Na boku spraw, czas mija, lecz wyczekać go chcę
Znów ci przy których idę, znów nie widzą że idę
Do celu z nimi przed siebie, oni dają mi siłę
W drodze się zamyśliłem, nad tym co widzę
Miejskie życie, ulice, każdy w inną stronę idzie
(Boomas)
Znaleźć swój wektor, zwykły punkt oparcia
Odnaleźć koncept, ogarnąć się w realiach
W całym tym wirze, jak układanka
Skupiać się na jednym, znaczącym, konkretnym
Nie dać się psycho obłędowi, czasu pętli
W drodze, po drodze, zmieniać się
Aby notować postęp, tylko jakim kosztem
Zrobić dill z bestią, pokonać bestie? Czy dać się pożreć?
Wiele myśli się kłębi, skłaniam się ku jednym, potem drugim, innym
Wariuję, gubię się w tym, tak na chwile móc
Złapać boga za nogi, diabła za rogi
I na żywioł, bose nogi, na nich ostrogi
Dawaj to gówno, ale z dolewką ambrozji
I wrócić, jako ten sam człowiek
Po drodze się nie gubiąc, we własnej głowie
Boomas - WJS, w drodze
(Skrzat)
Jestem życia widzem, odkąd się narodziłem
Czy dobre, czy złe chwile, ja zawsze przy nim byłem
Taki przyjaciel, który w niczym nie pomaga
Tylko mi co dzień, nowe problemy stawia
To mnie przeraża, jestem w drodze ku nicości
U boku brat, nie uznaje litości
Tyle wiary, tyle słabości
Życia ofiary, nie tracące godności
Oni tu walczą, oni zmierzają
Oni po prostu, z życiem zwyciężają
Wszystkie porażki, dla nich drogowskazem
Poza śmiercią, która jest zakazem
Ludzie się łapią, za byle jaką szanse
Zamiast podejść, do tego z dystansem
Ja na to patrze, wraz z moim towarzyszem
I widzę w szoku, że on jest coraz bliżej
Brak mi oddechu, brak bicia serca
I zakaz znów widzę, który wszystko potwierdza...