Inespe: Codzienno

Znowu poranek nowy dzień nowe zdarzeniaNowa okazja by realizować swe marzeniaWstaję z łóżka po tych wszystkich przemyśleniachCudowny dzień, choć przed zachodem nie oceniamImielin stacja wychodzę tu z podziemiaSpotykam klikę, której skład się nie zmieniaDrogie miejsca sklepy to mamy dobrze oklepaneW oceanie osiedlowych zachcianekJakie przynosi nam poranekW otoczeniu, które zawsze takie sameDobrze jest mi znane w akcie urodzenia zapisaneWiąż to środowisko i te same twarzeLiryką rzeczywistość wam pokażeTo dzień jak codzień, za który dzięki BoguObserwuję rzeczywistość stojąc na roguSkacowane twarze ludzi nie bez nałogówPrzeróżne perspektywy i spojrzeniaNa podstawie, których życie swe oceniamPodwórka przepełniają je marzeniaWszelkie ludzkie pragnieniaA w głowie widzę twarz jej już nie maHondy po którym pamięć zawsze pozostanie Familia poprze moje zdanieOn obserwuje z góry nasze zachowanieWidzi dzieciaków, których mocno ekscytuje melanżowanieNapewno chciałby im powiedzieć swoje zdanieTo było by przestrogą przed tym, jaką iść drogąMy ruszamy z godnością tak się borykamy z codziennościąTak bardziej lubię, choć wspominam go z trudemSolidaryzuje się z całym imielińskim brudemTutaj polubiłem miejską nudęNiedzielne WPB podaj przyjmij uderz na boiskoDzień zaczyna się wcześniej kurs wiadomo gdzieSłik wie Kałbi też dobrze wieJakie przed nami widoki to tylko bloki ciągle blokiI jeszcze raz blokiKażdy mecz taki ja widnokrąg jest szerokiWięc pewnie się rozglądam i pewnie stawiam krokiCzas wolno płynie szesnasta już mija a ten nabija i nabijaTrzeba coś wszamać ja się zwijamNie na długo, bo wieczorem znowu wyjazdZnowu w tym samym składzie na podwórkuZ dnia na dzień spokojniejszy się robięPzk coraz rzadziej na tym przykładzieWidać, że się wszystko zmieniaKiedyś, zajawa na blanty teraz słabość do paleniaCzas jest do zastanowieniaNie trzeba nic zmieniać nie mam wątpliwości cieniaNie przestanę szanować ludzi lubić twarze znaneNie przestanę wspominać dni tu przesiedzianeNie przestanę być swego losu panemPrzyjmować ze spokojem, co przez los jest daneNie przestanę człowieku nie przestanę