Эдуард Хиль : Я шагаю по Москве

Czasami świat ma całkiem mało wad
I tego w mig nie pojmiesz też.
A właśnie ciepły deszczyk spadł,
Normalny, letni deszcz.
Znajomą twarz zobaczysz w tłumie, co
Przez chwilę mignie ci...
W niej błyszczy już Sadowoje Kolco,
W niej biegnie też Sadowoje Kolco
I letnia burza grzmi.

A ja po Moskwie idę sobie w przód,
I przebyć mogę, o czym wiesz,
Pacyfik - pełen słonych wód
I tundrę, tajgę też.
Rozwinę żagiel ponad łódką swą,
Choć jeszcze nie wiem z kim.
A gdy rodzinny przyśni mi się dom
Z fiołkiem w dłoni pieśń zaśpiewam swą
O Moskwie - mieście mym ...
O Moskwie - mieście mym .