Александр Розенбаум : А может, не было войны

A może wojna była snem...
I ludziom wszystko się przyśniło:
Opustoszałej ziemi szmat
Obozy, kaźnie i "sztrafbat",
Chatyń i bratnie tam mogiły?

A może wojna była snem?
A ojciec zawsze miał te szramy,
I nikt od kuli też nie padł,
I Hiroszimy nie znał świat,
I getta się nie bała mama?

A może wojna była snem,
W fabrykach dzieci też nie spały,
Kobiety w martwych, pustych wsiach
Nie kładły się na polach w piach.
Chroniąc swą twarz przed mroźnym szkwałem?

Ludzie, jednym my się żywimy chlebem,
Jedno nam wszystkim dane niebo,
Jedna dla wszystkich ziemia ta.
Ludzie, u wszystkich te same zmartwienia,
U wszystkich podobne marzenia
Niech będzie snem opowieść ma,
Niech będzie snem opowieść ma...

A może wojna była snem?
Nie gnali Niemców po etapach
Abażur z ludzkiej skóry - blef
A Mussolini - dęty lew,
W Paryżu nie było gestapo?

A może wojna była snem?
I "schmeisser" to zabawka mała,
Dziennik, oblany krwią jej ran
Nie był relacją Anny Frank,
W Berlinie też nie grzmiały działa?

Ludzie, jednym my się żywimy chlebem,
Jedno nam wszystkim dane niebo,
Jedna dla wszystkich ziemia ta.
Ludzie, u wszystkich te same zmartwienia,
U wszystkich podobne marzenia
Niech będzie snem opowieść ma,
Niech będzie snem opowieść ma...

A może wojna była snem?
I wszystko to jest tylko zmorą?
... Lecz czemu w te majowe dni
Nasi seniorzy ronią łzy? -
Myślałem nieraz nocną porą.

A może wojna była snem?
I wszystko to jest tylko zmorą?..