Akash (AK-47) - AVARITIA ( ODCINEK 3 )

(Zdarzało mi się myśleć o korzyściach nie raz
A ty?
Zdarzało ci się?
No bądź szczery!)

Zdarzało mi się myśleć o korzyściach nie raz
Lecz ta myśl wciąż pozostaje w myślach nie w czynach
A gdy czas się zbliża, w pogoni za sosem
W mimikach twarzy innych widzisz, że każdy kręci nosem
Bo chcą wszystko dla siebie – spokojnie ja poniosę
Cały dobrobyt Twój, w dodatku swój niosę
Wypchany po brzegi wór pieniędzmi
I doceń to bo zimny ze mnie stwór, nędzy
A oceń go, że jest chciwy to do piekła Cię zaniesie
Byś spotkał się z pamiętliwym bossem bo tak zwie się
On w ręku trzyma trójząb, panie, kosę
I czy wiecie, że z kostuchą spotkasz się z przelotem ku Twojej uciesze
Dlaczego czego nie zrobię wystawiam na próbę
Jest w tym coś wstydliwego czuję się jakbym był czubem
Czułem, że jest to prawda gdy snułem się na ulicy
A ponure widziałem kolory, gdy piłem wóde
Do póty kiwałem koks i w mordę sobie plułem
Jak co noc kombinowałem sos żeby paluchem wcierać w dziąsło koke by czuć moc
Lecz na (?) nigdy nie miałem czasu, a hajsu w ogóle
Lecz o dziwo zniszczyła me imię, zniszczyła też miłość
Zrzucając na mnie winę, a ma przyszłość?
Nie ma jej bo na linę rzuciłem się i się powiesiłem, i tyle!

Ile jesteś w stanie sobie zarzucić?
Tyle, że połowę muszę porzucić
Lecz się nie da więc życie swe musiałem skrócić
Do wspomnieć wrócić, przemyśleć
No i się nad tym skupić
Co wtedy czułeś?
Zażenowanie, żal do samego siebie,
A wiecie, że miejscu stanie jest tak uciążliwe, że branie dragów,
Które wjeżdżają na banie dają znieczulice czasem
A czasem jak za pierwszym razem dają euforię
Ja podaje Tobie widok na moje i jej złoto pokitrane w torbie
Już masz, a torbę zarzuconą masz na sobie
Idziesz w siną dal ze złotem, a gdzie - nigdy się nie dowie
Za to powiedz jak się czułeś gdy stałeś naprzeciw tego
Którego okradałeś bo byłeś chciwy
I bardzo chciałeś mieć jak najwięcej dla siebie chamie
Czy się go bałeś czy w sytuacji zaistniałej
Panie, sumienia się obawiałem, było co raz ciężej
Z myślami nieczystymi nie da się żyć idzie prędzej
Się powiesić dlatego to zrobiłem
I niech każdy uwierzy, że w życiu da się z małych rzeczy cieszyć, dokładnie
Mówię Ci, znam takich co są pozerami
Uwierz mi padaki nie odróżnisz od takich
Mataczy i zaznaczy, że inny ma braki w charakterze
A sam jest pazerny na chleb
W areszcie by nie wytrzymał dnia, a w parterze
Dostałby ostry wpierdol bez wstępnych orzeczeń
Wiesz co mam na myśli?
Większość z nich to frajerzy
Nie zaprzeczę, nienawiści mi nie brak do nich przecież
Nie chce mi się gadać kto ma wiedzieć ten wie
Trzeba działać, trzeba pracować nad sobą co dzień
Wolę odstawać od społeczeństwa charakterem
Jestem sobą, psychoraperem, nie jestem zerem!

Stroń od chciwości bo Cię spotka kara sroga
Zobaczysz sam w sobie potwora
Zobaczysz jak to jest być tym z kim
Nie chciałeś na co dzień żyć bo miałeś go za wroga
Wartości twych, a chciwości nie brak Ci
Więc od niej stroń bo będziesz jak Ci co nie stronią
I biedni po świecie chodzą, wierni swej chciwości
I nic z tą chciwością nie robią

Więc tak, byłem zbyt chciwy, poniosłem klęskę
Zależny od kobiety, której oddałem swe serce
Chciałem tylko więcej, więcej brat uczucia
Choć mówiła, że mnie kocha to ja nie widziałem w oczach by coś czuła
Zrozum mnie, kurwa, to nie jest łatwe
Przecież jesteś najważniejszy po co robisz takie akcje
Fatalnie, wszystko nagle poszło się jebać
Z nią bym ułożył brat życie, a tu jednak nie tak jak być powinno
To koniec – powiedziała – znajdź sobie inną. przestałam Cię już kochać
Mimo, że nas łączy dziecko daj se spokój i o miłość więcej nie proś to przeszłość
I wtedy mną ogarnęło piekło
Żadnej już kobiecie nie zaufam - teraz wiem to
Pazerny na miłość?
O nie, już na pewno
Nie będę aż tak głupi
Żyje dla swojego syna jednak wciąż diabeł mnie dusi