blejn: Stres

Jakby gula w gardle stanęła i nie chce dalej przejść
Jakbym wokół planet latał i nie umiał na ziemie zejść
Strasznie pojebane, nie wiem czemu ciągle w środku czuje stres
Ale dam se rade, dam se rade i ty też
Bo..

Życie to ułamek, chwila i sekunda
Dlatego układam zdania, a nie słówka
Nie podchodź za blisko, sie podwinie nóżka
Popatrz jaki luz mam, nie wejdziesz na mój plan
Zdrowy rozsądek jest ponad to wszystko
Trzymaj sie go to będziesz miał przyszłość
Uczucia jak rany, potrafią być blizną
Jak ogień i skóra, wrażliwe na bliskość

I przez to znowu patrze w lustro, by poznać sie
Nie wiem czy stoi w nim mężczyzna
Czy tchórz i śmieć
Ostatnio staram sie nie myśleć i zgnij lepiej
Opalam sie na swoich bitach i spalam stres

Jakby gula w gardle stanęła i nie chce dalej przejść
Jakbym wokół planet latał i nie umiał na ziemie zejść
Strasznie pojebane, nie wiem czemu ciągle w środku czuje stres
Ale dam se rade, dam se rade i ty też x2

Nic mi nie grozi, a przed czymś sie bronie
Chyba przed sobą samym, to jest chore
Jak na to patrze to siebie sie boje
Zanim sie znowu otworze, weź polej whisky i coli
Albo jak wolisz, ważne że przy mnie sie wtedy położysz
Wiem że możemy se na to pozwolić
Lęki i żale tej nocy pie*dolić

Wiem że jestem inny i cie bardzo to przeraża
Czasem sie zamykam, potem jakoś bym pogadał
Ale w sumie wyjebane bo nie umiem tak rozmawiać
Nawet z sobą samym mam ostatnio jakiś maras
Teksty nie piszą sie same od siebie
Nic nie jest lekkie, gdy myśli są ciężkie
Zupełnie jakbyś miał widzieć coś przez mgłe
Czujesz, że masz iść a nie jesteś pewien

Jakby gula w gardle stanęła i nie chce dalej przejść
Jakbym wokół planet latał i nie umiał na ziemie zejść
Strasznie pojebane, nie wiem czemu ciągle w środku czuje stres
Ale dam se rade, dam se rade i ty też x2