Coldplay: Orphans

bum, bum ka buba de ka
bum, bum ka buba de ka

Była w Damaszku pewna Rosaleem,
z oczu jej blask księżyca bił.
Mogła srebrny ekran zdobyć w mig
lecz monsun pocisków nie dał żyć.

Odeszła.
(U-u, u-u
u-u, u-u, u-u-u…)
Niebo indyga kolor dziś ma…
(U-u, u-u
u-u, u-u, u-u-u…)
bomby wciąż robią
bum, bum, bum…

Mówiła
„Kto powie mi kiedy tam znów
z wami napiję się już?
Kto powie mi kiedy tam znów
młodość uderzy do głów?”

Tata by szedł śladem kwiatu, co
drzewa obsypie jak co rok.
Wiedziałby,
co i kiedy siać,
by złoto i radość z pola mieć.

Odszedł
(U-u, u-u
u-u, u-u, u-u-u…)
Tulipan miodu kolor dziś ma…
(Tak, tak)
(U-u, u-u
u-u, u-u, u-u-u…)
Bomby wciąż robią
bum, bum, bum…

A on:
„Kto powie mi kiedy tam znów
z wami napiję się już?
Kto powie mi kiedy tam znów
młodość uderzy do głów?”

(U-u, u-u
u-u, u-u, u-u-u…
U-u, u-u
u-u, u-u, u-u-u…)
Cherubin, serafin już
w księżyca blask porwą nas tam, gdzie nasz dom

„Kto powie mi kiedy tam znów
z wami napiję się już?
Kto powie mi kiedy znów tam
jak w domu nie będę sam?”

(U-u, u-u
u-u, u-u, u-u-u…)

Rosnąć tu będziemy sami

(U-u, u-u
u-u, u-u, u-u-u…)

Ja chcę być zawsze z wami do końca,
Ja chcę być zawsze z wami do końca dni.