EPIS DYM KNF: Transfer

Rok 88, przybieram ludzką postać
Jeszcze nie wiem czemu będę musiał sprostać
Jeszcze nie wiem czym są chore emocje
Będąc tylko bezzawistnym noworodkiem
Robię szybki transfer do liczby 31
I tak powstaje atomowe uderzenie
Siedzę w domu, otoczony w tej muzyce
Nie znam jej składni ale dobrze ją słyszę
Pokój wystarczy, bym posiał energię
Emocjonalne bogactwo rodziło się w biedzie
W trakcie postępów, własnego progresu
Spokój narodził się w sumie wszystkich stresów
Nie stronię od dresu, szanuje te szaty
To część historii, jak odwyk i kraty
Jak wojsko, rodzina, śmierć oraz smutek
Jak to, że kiedyś też byłem głupcem

Mówili Dawid za małolata
A później Epis i inna szata
Czas nastolatka i nagły transfer
Każde wspomnienie dla mnie coś warte
Zaliczył parter, wyszedł na prostą
Droga na szczyt przez drogą żałosną
Kochajmy mocno, nie płaczmy zbyt wiele
Życie to prosta, nie – okrążenie

Świadoma świadomość człowieka wyzwala
Z niepewności do pewnego stadia
cała formacja atomów mego ciała
dziś w jednym szyku, jak jedna fala
Jak ta falanga, choć jeden człowiek
Tylko ma w sobie energii morze
Może ja przeczę tym dawnym latom
Zrozumiałem, gdy żegnałem się z tatą
Że czas wciąż płynie od pierwszej iskry
Po pierwsze gwiazdy i ich przebłyski
Postawił śmierci ich narodziny
Nic się nie przejmuj, korzystaj z chwili
Korzystaj z życia, olać czas ziemski
Wtedy nie będziesz czuł żadnej presji
Choć klimat miejski zrobił już swoje
To czas na zmiany, bo ja zmian się nie boję

Mówili Dawid za małolata
A później Epis i inna szata
Czas nastolatka i nagły transfer
Każde wspomnienie dla mnie coś warte
Zaliczył parter, wyszedł na prostą
Droga na szczyt przez drogę żałosną
Kochajmy mocno, nie płaczmy zbyt wiele
Życie to prosta, nie – okrążenie

Znów się przenoszę na pętlę bitu
Bo nie potrafię okiełznać zachwytu
Wspominam czasy znasz mnie już z tego,
że pierwszy kielon to szedł z moim kolegą
że 5 płyta, zyska, nie straci,
że znów nakarmię głodnych słuchaczy
Że są wariaty i są przegrańcy
Ja ci pomogę, jak masz wrócić na tarczy
Chcesz ze mną tańczyć, ja nie potrafię
Nie chce muzyki sprzedać za papier
Chcę byś docenił i poszedł za mną
Transfer jest w górę, ty idziesz na dno
Ja już tam byłem, przegrany wariat
W parku po zmroku wódka i ławka
.. wysepka i droga z piekła
Transfer od żywych, zaczynam spektakl

Mówili Dawid za małolata
A później Epis i inna szata
Czas nastolatka i nagły transfer
Każde wspomnienie dla mnie coś warte
Zaliczył parter, wyszedł na prostą
Droga na szczyt przez drogę żałosną
Kochajmy mocno, nie płaczmy zbyt wiele
Życie to prosta, nie – okrążenie