Inespe: Raz bli

Aaha F I S Z INESPEA to co wydawało się świętościąNie ustającą radościąPolepioną przez lata miłościąGdzieś traci swój ból, traci ogień już ledwo się tliChoćbyś próbował wytłumaczyć miJak to się dziejeJa za mały jestem by zrozumieć te wielkie rzeczyPróbuję coś powiedziećSłowo słowu sobie przebrzećMimo, że potrzebuję lekarza co z obsesji mnie wyleczyWypuszczasz potok słów, które trafia mnie kaleczyJa coś mówie lecz jakbym rozmawiał ze ścianąA ściana jest i gówno mówiTak łatwo się z tobą minąć i zgubićŁatwo się minąć i zgubićŁatwo się poranić i nie lubić, nie mówićWięc czy nic nie mówić i wsłuchać się w ciszę co przeszywa membranyPatrze się na drzwi nie odchodź ja mam dość gadania do ścianyJa jestem taki mały, a to takie duże przerasta mnieKupię fason w poprzek stoi, gubię się gdzieś w śmieciachKtóre sam wygrzebałemOdchodzę w ciszy chodź tak naprawdę tego nie chciałemRef.: Raz bliżej, raz dalej oddalamy się od siebie choć nie chcemy tego wcale x4Więc gdy nie rozmawiamy wcaleJesteśmy coraz dalejPytam się długo to potrwa bo ja nie wytrzymam dwóch dniMuszę wyjaśnić to i pogadać o tym bo jak wiesz ugodową jestem istotąSpójrz mi w oczy wiesz, że zgoda jest jak złotoJa myślę, że konflikty są ważne po toSię będziemy kłócićŻeby później wszystko to odwrócićI nie by sobie narzucić coś, czy zmusić do czegośI nie dla spokoju świętegoAle by jeszcze raz udowodnić, że dorośliśmy do tegoByć człowiekiem być dla człowieka drugiegoChoć to ciężka pracaBo zły nastrój, czy problem jaki znowu powracaI znowu oburzeni, i znowu zmęczeniJakby niczego przez ostatnią kłótnię nie nauczeniMasz dosyć mnie, myśląc, że nic się nie zmieniAle już po chwili, najdalej po godzinie wszystko to minieJak ręką odjąłNie chcę więcej sytuacji takich stwarzaćZnasz mnie, wiesz, że nie lubię się długo obrażaćByle wam słowa pocieszenia jak potrawę skałamażamI znów jest dobrze i nic nam nie zagrażaF.I. to mówił a ja powtarzamBo wiem na pewnoBez tego byłbym przecież jak drewnoTo jest trzask, gdy nie liczy się złośćLiczy się jednoZawsze gdy zabłądzę najprzyjemniej jest trafić znowu w sednoRef.Mówiłem, że lubię samotność, że to mi sprzyjaKłamałem bezczelnie, niechcący wypadło mi to z ryjaKiedy sam tu siedzę, coś jakby dusi mnie wokół szyi się obwijaCzas dłuży się ciągnie się jak gumaA ciebie dopadła ta ogromna dumaCo rozmiarem w moim pokoju się nie mieściWięc problemem ja nie będę się pieścił nie nie nieZamknij drzwi i spójrz po raz ostatniJa otworze okno by wiatr rozwiał wątpliwościCo do miłości nieustającej radości i świętościCo jest lekko naruszonaA ty nie wzruszonaZmęczona moimi wiecznymi pretensjamiTrzaskasz drzwiamiSpoglądasz na ścianyZnów zostaliśmy samiDo samego ranaJa i biała ścianaRef.