Gibbs: OUTROJAKW2010

Hey, you're in the morning, 'cause I've got places I need to be
So don't wait by the phone, you know you'll never get it
I've got places I need to be
So don't wait by the phone, you know you'll never get it

Głównie tworzę rap o emocjach, bo tak piszę najlepiej
Dawno wymagałem więcej niż cokolwiek od siebie
I nie wiem, czy zmienię coś we mnie, zanim przegonię stres
Muszę być lepszy niż wczoraj, lek na dobre i złe
Mija dziesiąty rok, presję niosę za trzech
Mało kto nie uznaje mojego problemu za śmiech
Więc spaceruję sam, z myślami po dworze jak z psem
Nie kalkulując, czy to po rapersku mówić jak jest
Zrobiłem tą płytę dla siebie, a nie szumu, ludzi, braw
Komentarzy jak: "znowu napisałeś o tym samym track"
Yo, co do mnie powraca, to zamieniam w rap
Jeśli on pomaga mnie i komuś, to kozacko max
Wylewam z siebie to, co czuję, a nie to, co trzeba
Żeby jakiś chemce mi powiedział, że mnie dziś docenia
Jestem tu dla równowagi, sceny brzemię
Pisząc rapowe ballady o refleksjach

Piszę melodie z kronik i wad
Póki mam w sobie do tego dar
Ty dobrze ją znasz, ile takich słyszałeś już sam (ej)
Płyniemy z prądem uczuć i strat
Sam opisuję tylko ich kształt
To wyłącznie ślad tego, co siedzi w nas (hej, hej)

Nie znam się na wielu rzeczach, oprócz muzy i fur
A najrzadziej to mnie głucha cisza tuli do snu
Jestem jak ciepłe lato, pełne burzy i chmur
Niby spoko, ale momentami za duży chłód
Więc gonię za tym, co przyniesie mi ulgę i sens
Dumę i kres tego, co nie powiedziało wczoraj
Co wybudza w środku nocy, jak koszmar i stres
Syreny, dźwięk mówiący, że w nas się toczy wojna
Hej, pora na zmiany i pora na nowy kompas
Bo stary pokazywał, gdzie nas zaprowadzi forsa
A my bez grama oznak, że to nie tędy droga
Byle pokazać wszystkim, że nie śpimy w gorszych domach
Nie kumasz mojej fazy, no to elo siema
Nikomu nie mówiłem, że mnie słuchać trzeba
Opisuję, co spotkało wzrok, nieraz przy okazji robiąc rachunek sumienia

Piszę melodie z kronik i wad
Póki mam w sobie do tego dar
Ty dobrze ją znasz, ile takich słyszałeś już sam (ej)
Płyniemy z prądem uczuć i strat
Sam opisuję tylko ich kształt
To wyłącznie ślad tego, co siedzi w nas (hej, hej)