Michał Bajor: Jef

Nie Jef, nie jesteś samI wierz mi, robisz błądGdy tak rozpaczasz, żeKolejna z twoich damTleniona zołza blądPuściła w trąbę cięJef, sam nie jesteś, nieI wierz mi, że to wstydGdy ronisz gorzkie łzyŻe to półkurwie złeWymalowane zbytWypchnęło cię za drzwiWięc nie rób dłużejPośmiewiska z siebieDla zgorszonych mam i cioćZ chodnika wstańSpadamy stądSpadamy, JefChodź, chodźChodź, mam jeszcze parę stówPójdziemy przepić jeNiedrogie bistro znamChodź, gdy stracę parę stów Też bracie nie martw sięJak król mam kredyt tamBędziemy tęgo jeśćKrewetki, frytki razKrewetki, frytki bisI wino pić do dnaGdy nie pomożeTo zmienimy lokalBo Madame Andre od dziśDziewczyny nowe maI świat się będzie śmiałI zaśpiewamy znów Jak kiedyś, ile siłJak gdybym forsę miałJak gdybyś młody byłNie Jef, nie jesteś samWięc rozchmurz bracie twarzI dźwignij cielsko sweWiem, że pod swetrem tamPęknięte serce maszŻe smutno ci i źleJef, Jef, nie gadaj miŻe prosi serce tweO ostateczny ciosŻe czeka szyja twaNa zaciśnięty sznurŻe tak swój skończysz losDokoła widzów mocNiekiepskie kino maZa darmo z ciebie JefWięc wstawaj jużSpadamy stądSpadamy JefPsiakrewChdź, gitarę jeszcze mamDla ciebie błysną z niejPłomyki jasnych nutChodź, piosenki takie znamCo ulżą doli twejRozgrzeją serca lódSprawdzimy w bankuKurs dolara USASkoczymy tam na murGdy los ciut grosza daGdy smutny będziesz wciążPoradzę ci, psia maćCo zrobić, żeby sięRockefellerem staćZnów zaśpiewamy takJak gdyby każdy z nas Na śmierć zapomniał jużŻe kieszeń pustaA parszywa starość tużChodź JefChodźJef