Peja: Cz

[Może mi ta przypadłość minie]Boisz się wszystkiego - sam nie wiesz dlaczegoBoisz się wszystkiego - sam nie wiesz dlaczegoBoisz się wszystkiego - sam nie wiesz dlaczegoBoisz się wszystkiego - sam nie wiesz dlaczegoBoisz się ulicy, boisz się spaceruBoisz się oddychać, tak jak innych wieluBoisz się ludzi, boisz się emocjiBoisz się agresji, nie znosisz też wiernościNie lubisz się bać, lecz i tak masz nasraneGdy widzisz ekipę, z którą masz przejebaneNie lubisz się wychylać, boisz się kłopotówNie znosisz problemów, one kiedyś Cię przygniotąBoisz się krytyki, boisz się szydery Boisz się dialogu i z laską bajeryBoisz się policji, boisz się penerówBoisz się zagrać w totka, skreślić 6 numerówBoisz się w dzień, boisz się o zmrokuBoisz się wyrwać nawet z tego amokuNatłoku codziennych sprawStrach nakazuję Ci dalej się bać[Ja się boje][Bo człowiek od zawsze, czegoś boi sięAlbo wojny, albo głodu, albo sam siebie też]Boisz się złości, odpowiedzialnościBoisz się miłości, boisz się zazdrościBoisz się sąsiada, który z siekierą lataBoisz się samego siebie, boisz się brataBoisz się życia, boisz się śmierciBoisz się wolności, boisz się jak ktoś Cię więziUsiedli, zniewoli, pożądnie rozpierdoliBoisz się rosterek, boisz się ludzkiej niedoliSzczęście w nieszczęściu, lecz Ty nadal się boisz I naprawdę nie wiadomo, kiedy z tego się wyzwoliszWyrwiesz, wyleczysz, byś już mógł się uspokoićI przestał się bać i przestał się baćByś mógł bez problemowo i bez strachu dobrze spaćW dzień się bawić, nie przejmować się głupstwamiNabrać odrobinę wiary w to co robisz i iśc dalejWydeptywać swoją ścieżkę, zapisywać swoją kartęZ perspektywy, czasu byś mógł mówić o tym żartemWięc nie bój się człowieku,Pomimo wszystko zostaw za sobą przeszłośćSprubój wybudować przyszlość, sprubój wybudować przyszlość[Ja się boje][Bo człowiek od zawsze, czegoś boi sięAlbo wojny, albo głodu, albo sam siebie też]Strach ma wielkie oczy, nie raz Cię zaskoczyWięc trzeba z nim walczyć, aby dupy nie zmoczyćStanąć twarzą w twarz z problemem się zmierzyćOddaj? To niebezpieczeństwo, które chce Ciebie uderzyćCiężkie zmagania, wewnętrzne przełamaniaWyimaginowane postacie to do strachu Cię skłaniaMożliwe też jednak, że zmusza do działaniaI paraliż, który był na początku,Może serio psuć nad granice zdrowego rozsądkuBo to co się dzieję gówno nas otaczająceDoprowadza do furii lęku to przerażająceGorące, spocone ciało,Przyspieszony rytm serca skurcz w gardle to zamałoBy zrozumieć cokolwiek z tego co się z Tobą dziejeKiedy masz nogi z waty, kiedy wszystkie Twe nadzieje Stają się w jednej chwili jedną wielką niewiadomąBo strach w danej chwili, bez reszty Cię pochłonołI gdy boisz się wszystkiego sam nie wiesz dlaczegoTo przywyknij żyć w strachuChoć to nie jest nic dobrego, choć to nie jest nic dobrego[Ja się boje][Bo człowiek od zawsze, czegoś boi sięAlbo wojny, albo głodu, albo sam siebie też][Ja się boje][Bo człowiek od zawsze, czegoś boi sięAlbo wojny, albo głodu, albo sam siebie też]