PWRD: W obawie przed jutrem

[Oztry] Na samą myśl wyjścia z domu masz napady strachu, Przechodzą cię ciarki, gdy w ciemnej ulicy mijasz grupkę chłopaków, Świat opanowała psychoza terrorystycznych zamachów, Wskutek których tysiące niewinnych idzie do piachu, Polska goni zachód i co w zamian dostaje? Cofamy się w rozwoju, a w obietnicach były Hawaje, Co nam pozostaje? Nowego wieku kulturalna rewolucja, Czyli brak pracy, narkotyki, prostytucja, Przekupstwo, korupcja, to zjawisko, które najbardziej się dziś nasila, Lecz nie tak miała wyglądać Obecna Chwila, Nie tak być miało, więc dlaczego tak się stało? Dwulicowość, to dzisiaj nie nowość, Ludzie udają kogoś, kim nie są tak naprawdę, To nie jest wcale zabawne, więc weź się nie śmiej, Ze smutkiem patrzymy w przyszłość, coraz częściej. [Koma] Co przyniesie jutro, Rozpacz - natchnienie, radość - cierpienie, Blaski, czy cienie, wiarę -zwątpienie, Spokój, czy drżenie, pustkę - spełnienie, Uczucie szoku, kontrowersje, jak "Rozmowy w Toku", Co przyniesie jutro kumplom z bloku i tym co stoją z boku, Miliardy nierozważnych kroków, miliony fałszywych proroków, Obietnice lepszego życia - wszystkie bez pokrycia, Co przyniesie jutro ludziom na ulicach i tym w apartamentach, Na jakich świat oprzemy fundamentach, Czy każdy będzie chciał bazować tylko na własnych argumentach? W pewnych momentach odczuwam strach, Który załamuje, jak maklera giełdowy krach, Nawet w snach, odczuwam napięcie, Co by było gdybym był na World Trade Center w tym momencie? A nie rok wcześniej, ja się nie wożę, Po prostu te przemyślenia są obecne o każdej porze, Nie tworzę fałszywych urojeń, po prostu się boję, Nie jestem w stanie czekać na jutro ze spokojem, Biernie nie stoję, komentuję rzeczywistość, Obawa przed jutrem, co przyniesie przyszłość. [Ref] Nie wiemy co będzie, dzisiejszych działań skutkiem, Ale coraz częściej patrzymy w przyszłość ze smutkiem, W obliczu zagrożenia, życie wydaje się być zbyt krótkie, Nie da się ukryć - Żyjemy w wielkiej obawie przed jutrem.