Kolędy: Pasterze mili, coście widzieli

Pasterze mili, coście widzieli

Kolęda Pasterze mili, coście widzieli po raz pierwszy w śpiewnikach pojawiała się w połowie XVIII wieku w Śpiewniku księdza Mioduszewskiego. Melodię do utworu skomponował Piotr Studziński, znany z tworzenia muzyki do tego rodzaju repertuaru. Podejrzewa się, że autorką kolędy Pasterze mili, coście widzieli była jedna z benedyktynek staniąteckich, ponieważ pojawia się w zakonnych kancjonałach.

Choć kolęda Pasterze mili, coście widzieli nie należy do najbardziej znanych, doczekała się kilku wykonań opublikowanych na platformie YouTube. Najpopularniejsze z nich, autorstwa Kamili Wolskiej, odsłuchano ponad sześćdziesiąt tysięcy razy w ciągu ośmiu lat.

Tekst kolędy składa się z pytań zadawanych pasterzom, którzy przybyli na miejsce narodzin Jezusa, między innymi czy widzieli jego samego, o miejsce w jakim miało miejsce to zdarzenie, jakie było jego łóżeczko, ubranko, jego opiekunów, otaczającą go muzykę i prezenty jakie otrzymał od przybyłych gości.

Kolędy

Kolęda w średniowieczu powstawały głównie w łacinie, a śpiewano je głównie w kościołach, podczas liturgii bożonarodzeniowej. W tym czasie powstawały pierwsze zalążki pastorałek - pieśni o prostym, ludowym charakterze, często śpiewane poza kościołem, na ulicach i w domach.

W baroku kolędy zyskały na artystycznej wartości. W tym okresie zaczęli się nimi interesować wybitni kompozytorzy, tworząc bardziej złożone i melodyjne wersje. Jednym z najbardziej znanych polskich przykładów jest kolęda „Bóg się rodzi", napisana przez Franciszka Karpińskiego w XVIII wieku.

W XIX wieku kolędy stały się ważnym elementem kultury i tradycji bożonarodzeniowej. Śpiewano je zarówno w kościołach, jak i w domach. Był to czas, kiedy powstało wiele nowych kolęd, a dawne pieśni były modyfikowane i wzbogacane o nowe aranżacje. W Polsce, oprócz tradycyjnych pieśni religijnych, rozwijały się także pastorałki - kolędy o bardziej świeckim charakterze, w których pojawiały się motywy pasterskie i obyczajowe.