Alkatraz - Życie - pyk, lufa - pyk

Najgłębszy sen
- wije się zaskrońcem
któż wie ile w nas samosieji?
- kpiącej
szczęście budzi się łzą
a wszystko w niej milcząco łka
a wszystko w nim czaruje trąbą
Życie - pyk
lufa - pyk
znika czas.
niewidzialny każdy mur.
kochaj mnie.
kochaj aż... kiedyś?
wiem. Pozostanie w ustach sól.
Jesienna trawa
Jak kolory duszy
- przed rozstaniem.
Jesienna trawa
z zadymionych oczu zwiędła czerń.
Najbielsza biel jak czerwone słońce
twój świt a mój wiatr parzą się.
- Na łące.
Ziemia budzi się łzą.