Ankh - Chleb i krew

Znój tworzy dzień Krzyczę ponad śmiechem Samotność woła mnie Na walkę z cieniem Kwiat to jest i cierń Noc wybuchnie snem Ujrzę niebo tam gdzie szara ziemia Nie mogę znaleźć słów By wyrazić ból Wybacz ojcze mój Znów gubię drogę Miłość kusi śmierć Tak jak wolność śmiech Samotność woła mnie To nadziei kres Polem, górą, mgłą Biegnę póki sił Tam gdzie dzień i noc Gdzie sny Oto jest ten ból On nie daje wstać Oto jest ten śmiech On pozwala wierzyć Oto jest ten lęk On zabiera sny Oto jest nasz los On nam daje życie