Epica: The Second Stone

O, czy powtórnie umrę?
Pokornie proszę.

Czasami czuję, jakby moim powodem było osłabienie
Zmuszając mój wewnętrzny zegar do zatrzymania póki
Zrywam granice pomiędzy życiem a rozsądkiem
To wtedy wszystko zaczyna się by roztrzaskać się przed moją twarzą

Uwolnij mnie
Dlaczego mnie nie uwolnisz?

Czasami czuję, jakbym zdradzała swoją pamięć
Ten czas, czuję, że przegrywam walkę
Trudno jest być świadomie częścią życia
To wtedy świadomość i sny zaczynają się rozdzielać

Poskładaj mnie
To czas, by mnie poskładać

Gdy czas mija, ukrywam prawdę
Nie mogę znieść siebie w zniszczonej skorupie
Gdy czas mija, staram się wybrać
Nie wiem, gdzie iść w tym prywatnym piekle
Ulżyj mi
Pozwól mi wierzyć w coś pomiędzy słodką fikcją a rzeczywistością
Pociąg moich myśli zgubił się gdzieś po drodze
Ścigam cienie, które wchodzą mi w drogę
Powtarzając wizje, które tańczą szybciej od mojego umysłu
Nie mogę zatrzymać cieni rzucanych przez deszcz na moją drogę

Nie można mnie pokonać
Nie dam się pokonać

Gdy czas mija, ukrywam prawdę
Nie mogę znieść siebie w zniszczonej skorupie
Gdy czas mija, staram się wybrać
Nie wiem, gdzie iść w tym prywatnym piekle
Ulżyj mi
Pozwól mi wierzyć w coś pomiędzy słodką fikcją a rzeczywistością
Pociąg moich myśli zgubił się gdzieś po drodze
Ścigam cienie, które wchodzą mi w drogę
Powtarzając wizje, które tańczą szybciej od mojego umysłu
Nie mogę zatrzymać cieni rzucanych przez deszcz na moją drogę

Czy powtórnie umrę?

Kolejne życie, kolejny umysł blisko obłędu
Kolejna droga, tajny kod, drugi kamień
Wszystko, co zostało to krzyż, który muszę sama udźwignąć
Dzban nieskończenie przesiąknięty niepokojem

O, czy mam powtórnie odejść?
Pokornie proszę.

Gdy czas mija, ukrywam prawdę
Nie mogę znieść siebie w zniszczonej skorupie
Ulżyj mi
Pozwól mi wierzyć w coś pomiędzy słodką fikcją a rzeczywistością
Gdy czas mija, staram się wybrać
Nie wiem, gdzie iść w tym prywatnym piekle
Ulżyj mi
Pozwól mi wierzyć w coś pomiędzy słodką fikcją a rzeczywistością

Czy powtórnie umrę?