Gunther Levi - Lijn 7

Ik zag je dadelijk want de bus was bijna leeg Ik kon wel zweren dat ook jij een kleurtje kreeg Je sloeg je ogen neer, ik liep voorbij en zweeg Ik durfde nog geen teken van herkenning geven Op lijn 7 Ik kende jou van ziens, je woonde in de buurt En stiekem had ik jou vanuit het raam begluurd Op een toevallige ontmoeting aangestuurd Nu zat je daar een eind voor mij Op lijn 7. Lijn 7 Lijn 7 Lijn 7 Een streep onder mijn kinderleven We moesten allebei tot aan de terminus De dag daarop zat je weer op de vroege bus Ik kon je moeilijk nog negeren nu en dus sprak ik je aan Maar je hebt mijn stem vast horen beven Op lijn 7 Je knikte ja, dat ik wel naast je zitten mocht Ik wachte verlegen terwijl ik naar woorden zocht En het opwindende gevoel toen in een bocht Plots onze blote armen tegen elkaar wreven Op lijn 7 Lijn 7 Lijn 7 Lijn 7 Een streep onder mijn kinderleven Ik voel de dieselmotor trillen in mijn buik De muffe lucht, het is alsof ik ze nog ruik De overrompeling van liefde die ontluikt De lichte hoofdpijn is me altijd bijgebleven Van lijn 7 Lijn 7 Lijn 7 Lijn 7 Een streep onder mijn kinderleven Lijn 7 Lijn 7 Lijn 7 Een streep onder mijn kinderleven