Jacek Kaczmarski - Morze

To morze oddychało tak samo.Gdy wyszliśmy z niego z precyzyjnym planem Chwytając w skrzela ostry tlenowodór.Nieśliśmy w genach pazury i pierze,Obły kształt jaja i pierś z mlekiem matki.Sierść, broń odruchów i bezbronną skórę.To morze oddychało tak samo Kiedy w gatunkach rosła doskonałość Niszcząc za sobą nieudane próby.Nie będzie po nas następnych etapów:Jesteśmy przecież ostatnim ogniwem Co wie, jak korzystać z osiągniętych celów Choćby za cenę istnienia łańcucha...Służy nam kosmos i natura żywa,Władzę nad duchem nakazuje pycha I tylko to morze tak samo oddycha Gdy doń wracamy - nie umiejąc pływać.