Kaliber 44 - Nasze m

Piorun, błysk, deszcz i zimno jest Ulica w domu zmarłych, na niej Ty Ogarnia Cie dreszcz.Wiem, boisz sie, to jest szok Twój mózg szaleje gdy słyszy nasz głos Wołamy Cie: Chodź póki czas!Tylko Ty jako nekroskop możesz pomóc nam!Czekaliśmy na Ciebie dzień za dniem i rok po roku Wreszcie tu jesteś, przyspiesz kroku i chodź Bo już dawno nasze mózgi wypełnione są Marią!Jeszcze jedna chwila i sie rozwala I wyleje sie to, co tak długo w nich wzbierało I chodź bo już dawno Nasze mózgi wypełnione są Marią Noc, ciemność, pełnia księżyca Nagle słychać huk, trafiła błyskawica w nasz grób Pękł na pół, na dole widać jak leży mój trup O Boże Co sie stało?Zdarzył sie cud, to nie trup, ja mam ciało!Ja żyje i chce wyjść!Lecz ja siły mam za mało!Już tu jesteś? Podaj mi ręke!Kaliber 44 my chcemy wyjść, my już żyjemy!Podaj nam dłoń, podaj nam ręke My chcemy wstać, jak w tej piosence Słyszysz nas? Chcemy wstać, chcemy grać!