Kazik: L

U bram, których wrota ociekały ze złota uniósłszy swoje ręce ku niebuModlitwy szept męcząc ze sił swoich całych to Panu oddawał zwycięstwoU stóp ciągnął pochód obdarty z nadziei, skazany na tak powolne konanieI tylko słup ognia przypomnieć miał prawdę, iż niczem to przy tem co się stanieNa wieki wydało się tedy triumfu oblicze grozą nakryteNa klęczkach lub pełznąć to dane być mogło imieniem tak jego łaskawymGdy patrzył to wicher u stóp jego stawał jak jaki niewolnik usłużnyTo tutaj, na ziemi, on Jego ramieniem układał kto mniej był to dłużnyLecz nawet ta jego sylweta karząca malała na tle domu OjcaTen tutaj był mieszkał od samego początku do zupełnie samego końcaCzego nikt już nie pojmie i niech nawet nędzny nie próbujeKlęcz i wykonuj w to jedno imię w które wierzysz i czujeszLśnij potęgo kościołów, a zakon uczyńcie żebraczymLśnij potęgo kościołów na tego królestwa odchodziePochodnie lizały ten widnokrąg krwawy na ranie po rzezi zaprzeszłejGdy Amen rozlegnie się u sklepień niebios to wielki czas by zstąpić do piekiełTo głos Boga słychać - bo głosu takiego największy i z ludzi nie wydaStruchlały byt wobec tajemnej potęgi jest niczem padliny ohydaCzem topór karzący przed okiem upadłych tem jawi się moc nad mocamiNa sukna czerwieni stłamszone ofiary błagają o litość nocami i dniamiLiżąc popiół i proch u stóp jego nie ważą sie głowy podnosićNawet na myśl nie przyjdzie by wniwecz o łaskę poprosićTen kielich co złotem objawia wieczności unosząc się wedle objawieńNa miejsca, na których powinniście czekać napływa niczem płaszcz staryA jeno słuchajcie słów które mówione są bramą na wieki wskazanąCo było, a nie jest - nie pisze się w rejestr jak choćby i dobroć złamanąNiewinni są winni i tego nie pojmać rozumem człowieczym się nie daBo gruzy odarte gdy krzyczeć by mogły i to skowyt ich sięgnąłby niebaNajświętsze to imię co słuchać nakazan dopiero po końcu lat stawiJedyną i jedną konieczność i nakaz w tem sensie żywota objawiLśnij potęgo kościołów, a zakon uczyńcie żebraczyLśnij potęgo kościołów, a ludy pognajcie w kajdanachTak na nic te bicze i szat rozdzieranie, nikt panem samego siebie nie jestKolejna ofiara świętości ołtarzy przynosi znów siebie do ciebieGdy znosząc nadzieję jaka by ona nie była nie zastalim w domach nikogoTa ręka z pierścieniem wskazuje już długo którą trzeba iść drogąLśnij potęgo kościołów, a zakon uczyńcie żebraczyLśnij potęgo kościołów, nie dowiesz się co to dziś znaczyLśnij potęgo kościołów, a zakon uczyńcie żebraczymLśnij potęgo kościołów na znaku królestwa odchodzieLśnij potęgo kościołów, a zakon uczyńcie żebraczymLśnij potęgo kościołów, a ludy pognajcie w kajdanachLśnij potęgo kościołów, a zakon uczyńcie żebraczyLśnij potęgo kościołów, nie dowiesz się dziś co to znaczy