Kazik - Rybi puzon

wracając z wojny miał już swój planobmyślił sobie każdy krok- najpierw odnowię stary dom w Brougham de Villemiał plan lecz nie miał obu nógzostały tylko skrzydła mumotyle skrzydła zamiast nóg co? niezły stylbył wściekłym psem lecz pragnął graćw Armii Zbawienia byle co- swój rybi puzon do dmuchania dam dziewczętomchoć tonął w mętnych falach snuto krzyczał frunąc aż na dnourządzę sobie kurwa odlotowe świętowięc wracał z wojny i miał plandobrze obmyślił każdy kroknie krok bo przecież nie miał nóg lecz ruch na pewno- urządzę fajerwerki lub Bourbonem się zaleję w sztokjęzykiem ostrzył swej maczety stal nierdzewnąprzypomniał sobie zapach słówszczenięcych wyznań głupi świati płakał ale kicz hollywoodzkimi łzamii rybi puzon bolał gocałe dwadzieścia siedem latspędzonych w klitce nad sklepikiem z narzędziamion wracał z wojny i miał plando Kalifornii jechać chciałna drogę dragów garstkę wziął z tragicznym skutkiemna drzewie psy znalazły gona bucie jak na banjo grałwpatrując się w zamordowaną prostytutkęona nie miała twarzy jużjej włosów użył zamiast słówwyszeptał kocham cię i nic nie mówił więcejsąd w stanie Oklahoma więcdwadzieścia lat wymierzył mua księżyc świecił jeszcze jaśniej niż w piosenceon wrócił z wojny i miał plana może on nie istniał choćkto mi ułożył w takim razie ten monologjeśli nie rybi puzon coza dnia się wieszał a noc w nocwyrzężał w rytmie mambo wściekły swój nekrologaż w końcu gubernator zmiękłi w Birmingham się zgodził goumieścić gdzie jest najpiękniejszy dom bez klamekwięc jeśli ktoś mi powie tuznam lepszą historyjkę tona rany boskie warknę mu szajbusie kłamiesz